این بازی یکی از جذاب ترین و بهترین های فینال های تاریخ جام حذفیه. بارسا اول 2-0 عقب میفته و بعد کامبک می زنه و 2 تا می زنه و بازی می ره وقت اضافه. تو وقت اضافه و تو دقیقه 100، پدرو زابالزا که گل دومو به زیبایی زد بارسا رو 3-2 جلو می اندازه ولی تو دقیقه 102 والنسیا گل مساویو می زنه و دقیقه 113، رامون آلفونسدا تیر خلاصو می زنه و بازی 4-3 تموم می شه.
از نکات جالب این بازی می شه به میزبانی سانتیاگو برنابئو، تقابل ویک باکینگام مربی بارسا که اولین بار به کرایوف تو آژاکس بازی داد با آلفردو دی استفانو که مربی والنسیا اون موقع بود اشاره کرد. باکینگام بعد از این بازی جاشو به رینوس میشل داد. دروازبان بارسا هم میگل رینا، پدر پپه ریناست و اون سیو استثنایی رو تو دقایق آخر انجام داد :D
جام رو هم که ژنرال فرانکو تقدیم کرد :)