علت بدبختی تنبلی و نبود مسئولیت پذیری مردمه. توی مدرسه و دانشگاه بجای اینکه دنبال یادگیری باشیم دنبال پاس کردن هستیم. وقتی نمره نمی گیریم می گیم من رو انداخت (یعنی تقصیر من نبود - همون مسئولیت پذیر نبودن).با همچین تفکری هیچ وقت نقاط ضعفمون رو نمی شناسیم و کاری برای بهبودش انجام نمیدیم. در نتیجه پیشرفت هم نمی کنیم. بجای کتاب های قصه و رمان، کتابهای دانشگاهی و کتابهای که در مورد توسعه مهارت های فردی مثل خلاقیت، مدیریت زمان، برنامه ریزی، پول و ثروت ... بخونید (مخصوصا حل مساله). یا می تونید جای کتاب به مقالات و کلیپ هایی که توی اینترنت هست رجوع کنید. مهم تر از همه اینه که بهشون عمل کنید. به آه و ناله ها (آی بدبختیم و آی داریم نابود میشیم) هم توجه نکنید. بشدت روی ذهنتون تاثیر منفی می گذاره. اجازه نمیده از زندگی تون لذت ببرید. چه از لحاظ عملکردی و چه سلامت. تمام تمرکزتون رو بگذارید روی چیزهایی که روش کنترل دارید. یک نمونه از تاثیر این منفی بافی ها رو عملکرد: - "از پس هزینه های زندگی بر نمی آیم"
- "چطور باید از پس هزینه های زندگی بر آیم."
جمله اول ذهن را راکد نگه می دارد اما جمله دوم ذهن مان را مجبور به جستجو می کند تا فکر کنیم. جمله ای از جیم ران هست که میگه: "شما باید مسئولیت شخصی خود را به عهده بگیرید. شما نمی توانید شرایط، فصول یا جهت وزش باد را تغییر دهید، اما می توانید خودتان را تغییر دهید."