طرفداری - ارنستو والورده، سرمربی بارسلونا در کنفرانس مطبوعاتی پیش از دیدار مقابل والنسیا در فینال کوپا دل ری شرکت کرد.
به گزارش موندو دپورتیوو، والورده به خبرنگاران گفت:
بازی فردا اهمیت فوق العاده زیادی برای ما دارد چون در صورت پیروزی دو گانه داخلی را فتح کردهایم. برای جام بردن اینجا هستیم. مسیر ما تا رسیدن به این فینال آسان نبوده است. از ژانویه تقویم فشرده بوده و باید چند بار عقب ماندگی را در بازی برگشت جبران میکردیم. والنسیا فصل لالیگا را در فرم فوق العادهای تمام کرده و در مجموع فصل بسیار خوبی داشته است. امسال هیچ کدام نتوانستیم دیگری را شکست دهیم. اجازه دهید ببینیم کدام یک این نوار تساوی را پاره میکند.
وقتی باخت سنگینی متحمل میشوید، این حجم از ناراحتی و افسردگی عادی است. با این حال شما نمیتوانید تا ابد به آن بازی بچسبید و بقیه زندگی را فراموش کنید. اکنون شانس بردن یک جام داریم و نیازی نیست دوباره به اتفاقی که در لیورپول افتاد فکر کنیم. باید تلاش کنیم آن باخت در آینده به درد ما بخورد. فردا باید با همه توان به میدان رفت. آیا آینده من به نتیجه بازی فردا بستگی دارد؟ به این فکر نمیکنم. تنها تمرکزم روی پیروزی در بازی فردا است و بقیه داستان را نمیدانم. مربی هر روز با آیندهاش بازی میکند. مربیان همیشه در معرض اخراج قرار دارند. فقط هم بحث بارسا نیست. والنسیا همین طور. مادرید همین طور. آنها امسال سه مربی داشتند.
مسی خواهان ماندن شما است؟ نمیدانم. مصاحبه او را ندیدم. ولی وقتی چنین فاجعهای رخ میدهد، همه احساس مسئولیت میکنیم. هم بازیکنان هم مربی. بازیکن برای دادن یا ندادن یک پاس و مربی شاید به خاطر تعویضی که کرد یا نکرد. همه از این بابت ناراحت هستیم. حمایت باشگاه؟ نگران آن نیستم. باشگاه همیشه به کار من احترام گذاشته است. هیچ انتقادی از سوی رئيس یا هیئت مدیره وجود ندارد. از کار با آنها راضی ام.
سمدو؟ امروز قرار است با ما تمرین کند. او پروتکل را دنبال کرده و فکر نمیکنم فردا مشکلی داشته باشد. با آرتور دیروز حرف زدم. مطمئنا اگر در فرم یک ماه پیش باشد بازی خواهد کرد ولی نباید اگر درد زیادی دارد، بازی کند. چون در فینال نمیتوان با بازیکنی که در فرم نیست بازی کرد. کوتینیو بهتر است و فردا خواهیم دید.
البته که خیلی به بازی با لیورپول فکر کردم و نتایج زیادی گرفتم. اما فکر کردن به چیزی یک چیز است و علنی کردنش چیز دیگر. به راحتی میتوان یک بازیکن را به خاطر اشتباهی مقصر دانست اما همه باید مسئولیت پذیر باشند. بعضا به چیزهای قبل از بازی هم فکر میکنید. مثل بازی دادن به دمبله مقابل سلتاویگو و مصدوم شدنش که برنامه ها را به هم ریخت. یا تعویض تاکتیک تیم پس از خوردن گل دوم. خیلی چیزها. باید همه جوانب را در نظر گرفت. آیا تصادف بوده یا دلیل مشخصی دارد؟ نمیتوان این باختها را نادیده گرفت ولی مثلا ما در این دو سال دو بار باختهایم اما لیورپول 4 بار باخت ولی هر دو بار به فینال رسید. بد باختیم و باید درستش کنیم.
میدانم مشکل تیمم کجا است. از قبل بازی با لیورپول هم میدانستیم که باید حمله کنیم. به عنوان مثال دو ال کلاسیکوی متوالی. در کوپا دل ری اولویت ما کنترل مالکیت توپ و بازی کردن با دروازه بان بود تا فشار حریف خنثی شود. اما نهایتا کاری که باید کنید، حمله است. مالکیت یعنی داشتن ابتکار عمل برای حمله کردن. چون اگر فقط به دروازه بان پاس دهید، حریف به مرور پیش میآيد و شما را تحت فشار میگذارد. در آنفیلد در نیمه اول ما شانسهای گلزنی خوبی داشتیم اما در نیمه دوم نه. کنترل بازی برای حمله کردن است و این پیامی است که تلاش میکنم به تیم منتقل کنم.
فرصت برای دومین دوگانه از نظر من فرصتی باورنکردنی است. چیزی که به من بیشترین انگیزه را میدهد، عوض کردن روحیه هواداران پس از یک ناامیدی بزرگ با کسب یک جام است. نهایتا همیشه مسئله همین است که سال به سال به خودتان انگیزه بردن بدهید. آسان به نظر میرسد ولی نیست.
آخرین بازی سیلسن؟ هیچ ایدهای در این باره ندارم.