استاد ذن ژاپنی روی شن ها نشسته و در حال مراقبه بود… مردی به او نزدیک شد و گفت: مرا به شاگردی بپذیر! استاد با انگشت خطی راست بر روی شن کشید و گفت: کوتاهش کن! مرد با کف دست نصف خط را پاک کرد. استاد گفت: برو یک سال بعد بیا! یک سال بعد باز استاد خطی کشید و گفت: کوتاهش کن! مرد این بار نصف خط را با کف دست و آرنج پوشاند. استاد نپذیرفت و گفت: برو یک سال بعد بیا! سال بعد باز استاد خطی روی شن کشید و از مرد خواست آن را کوتاه کند. مرد این بار گفت: نمی دانم! و از استاد خواهش کرد تا پاسخ را بگوید. استاد، خطی بلند کنار آن خط کشید و گفت: حالا کوتاه شد! این حکایت، یکی از رموز فرهنگ ژاپنی ها را در مسیر پیشرفت نشان می دهد: نیازی به دشمنی و درگیری با دیگران نیست. با رشد و پیشرفت تو، دیگران خود به خود شکست می خورند. به دیگران کاری نداشته باش؛ کار خودت را درست انجام بده. با کوتاه  کردن دیگران ما بلند نمی شویم و برعکس ، بازتاب رفتار ما باعث کوتاهی مان می شود.