طرفداری - این روزها شایعات و اخبار زیادی در مورد احتمال حضور مائوریتزیو ساری روی نیمکت مربیگری یوونتوس منتشر می شود. البته یووه باید رضایت باشگاه چلسی را جلب کند.
به گزارش وب سایت جانلوکا دی مارتزیو، ساری اخیرا مصاحبه ای اختصاصی با Vanity Fair داشته و به سوالات مختلف پاسخ داده است.
برای ما ایتالیایی ها، علاقه و تمایل برای بازگشت به خانه اهمیت زیادی دارد. شما حس می کنید چیزی را گم کرده اید. سال سختی را پشت سر گذاشتم و دلم برای دوستانم که از من دور هستند تنگ شده است. و البته برای پدرومادر پیرم که خیلی کم فرصت می کنم به دیدارشان بروم. در چنین سنی شما باید تصمیمات حرفه ای بگیرید. این روزها وقتی به خانه ام در توسکانی می روم حس می کنم یک غریبه هستم. در سال های گذشته وقتی به آنجا می رفتم سی شب می خوابیدم.
طرفداران ناپولی نمی خواهند او را به عنوان مربی یوونتوس ببینند. گفتنی است ساری در توسکانی بزرگ شده است اما رگ و ریشه ای ناپلی دارد.
طرفداران ناپولی می دانند که چقدر دوست شان دارم. سال گذشته تصمیم گرفتم کارم را در یک کشور خارجی ادامه دهم چون نمی خواستم به تیمی ایتالیایی بروم. کار و شغل شما ممکن است شما را وارد مسیرهای جدید کند اما رابطه شما تغییر نمی کند. وفاداری یعنی چه؟ اگر روزی باشگاه شما را برکنار کرد چه؟ چه می کنید؟ آیا به زنی که از شما طلاق گرفته وفادار می مانید؟ وفاداری یعنی وقتی در جایی کار می کنید 110درصد توان تان را به کار گیرید.
وی در ادامه در مورد سبک فوتبالش که به ساریسمو ملقب شده گفت:
این فقط سبکی برای بازی فوتبال است. فقط همین. تحول برادر شکست است. بعد از یک پیروزی، نمی دانم چطور باید جشن بگیرم چون کسی که برنده می شود با یقینش تنها می ماند. معمولا شکست ها بیشتر و طولانی تر روی من تاثیر می گذارند. باعث می شوند نگاه انتقادی داشته باشم و مرا یک قدم به جلو می برند. برادرزاده ام مجبورم کرد صفحه فیس بوکی "ساریسمو و انقلاب" را بخوانم. بامزه است. من آدم اجتماعی نیستم. من حتی روی گوشی ام واتس اپ هم ندارم!
در مورد لباسی که معمولا در بازی ها به تن می کند:
اگر باشگاه از من بخواهد لباسی خاص را بپوشم قبول می کنم. صادقانه باید بگویم نحوه لباس پوشیدن همکاران جوانم و آن کت و شلوارها و کراوات ها کنار زمین، برای من غم انگیز است.
در مورد خرافاتش:
من کمتر از چیزی که به من نسبت می دهند خرافاتی هستم. عادت قدم نگذاشتن در زمین همیشه با من بوده است. تا زمانی که بازی تمام نشده من وارد زمین نمی شوم. دیر یا زود این عادت را کنار خواهم گذاشت. در ضمن در بعضی از ورزشگاه ها، نیمکت در زاویه مخالف رختکن قرار دارد و شما باید وارد زمین شوید. وقتی پیروزی ها از راه می رسند، شانس و چیزهایی شبیه به آن فراموش می شوند.