آیا واقعا قصور از عرب و یا فتحی میباشد؟
دوستان کمی منطقی تر باشن مگه درامدهای یه باشگاه از کجاست؟ 1. حق پخش تلویزیونی ( که در ایران وجود نداره) 2. بلیط فروشی 3. اسپانسر 4. انحصار فروش لوازم ورزشی بنام باشگاه ( که در ایران وجود نداره ) 5. تبلیغات محیطی ( که ابتدا فدراسیون بعدش استادیوم حقشونو برمیدارن) 6. درامد حاصل از ترانسفر بازیکن 7. درامد حاصل از بازیکنان دعوت شده به تیم ملی در جام جهانی 8.درامد حاصل از کسب قهرمانی داخلی و خارجی فک نکنم منبع دیگه ای وجود داشته باشه ، حالا توی ایران بخش مهمی از این درامدها، به باشگاهها داده نمیشه و اون حق پخش تلویزیونیه ، صداسیما با گردن کلفتی خودش داره دراند زایی میکنه بابت پخش بازیها در تلویزیون ولی هیچ پولی به باشگاهها نمیده ، هرموقع سرخابی بازی دارند از 20 دقیقه قبلش شروع میکنن به پخش آگهی بازرگانی تا سوت شروع بازی ، در بین دو نیمه و همچنین در انتهایی مسابقه هم آگهی پخش میکنه ، اگه بدونیم هزینه هر ثانیه آگهی که صداسیما از مشتریانش میگیره چقدره ( از قرار هر ثانیه حدود 20 میلیون تومان ) ، بیشتر پی میبریم با اینکه صداسیما چقدر داره استفاده میکنه و هیچی هم به باشگاهها نمیده، هزینه باشگاهها: هزینه قرارداد با سرمربی و کادر فنی و تدارکات ازینه قرارداد بازیکنان هزینه کارمندان و کارگران باشگاه هزینه اجاره محل تمرین هزینه آژانس های مسافرتی و رزرواسیون هتلها پرداخت مالیات هزینه ای که مدیران وسبق سرخابی ها بوجود آورده اند و پرداخت طلب های بازیکنان و مربیان که از قدیم مانده است و با شکایت فیفا چندبرابری شده با توجه به منابع درامد زای باشگاهها ، میبینیم که واقعا پولی در بساط نیست ، وقتی دخل و خرج با هم جور در نمیاد دیگه مقصر عرب و فتحی نیستند ، وقتی دستمزد کادر فنی در کمتر از یکسال 3 برلبر میشه در حالیکه درامد باشگاه فرقی نکرده ، مقصر عرب.و یا فتحی نیست مشکل اینجاست که چرخه اقتصادی در فوتبال به اصطلاح حرفه ای ایران ناقص است ،
عده ای میگن سرخابی رو خصوصی کنند ،
تا وفتی منابع درآمدی در فوتبال مشخص نشده، خصوصی سازی در فوتبال با شکست مواجه میشه ، نمونه های بسیار فراوان از خصوصی سازی داریم که با شکست مواجه شده اند، تا وقتی حق پخش تلویزیونی که چیزی حدود 30تا35 درصد درآمد یه باشگاه رو تشکیل میده وجود نداشته باشه ، خصوصی سازی بی فایده ست و تازه مشکلی روی مشکلات قبلی میشه.