هنوز چند ساعت از اعلام خبر استعفای آنتونیو کنته نگذشته که هجمه ی عظیمی از توهینها و ناسزاها رو بر علیه آندره آنیلی رئیس باشگاه یوونتوس به راه افتاده است. به همین دلیل به عنوان یک یوونتوسی قدیمی و یکی از متعصب تریناش دلم نیومد حرفهامو نزنم.
به این دوستانی که همه چیزای منفی رو از چشم آندره آ آنیلی میبینن ، و همه نتایج مثبت رو از حضور آنتونیو کنته میبینن میگم که بدنیست چشممون رو یخورده بیشتر باز کنیم و خیلی چیزها رو به یادمون بیاریم.
مهمترین و اصلی ترین نکته اینه که در سطح اول فوتبال دنیا، هیچ جا بدون داشتن یه مدیریت درست و نظم کلی در باشگاه نمیشه موفقیت بلند مدت (3 اسکودتوی پیاپی) رو بدست آورد ، در واقع باید اینو یادمون بیاریم که اگه آنیلی نبود ، کنته ای هم نبود!
یادم نمیره روزی که آنیلی به کنته اعتماد کرد ، خیلی از همین افرادی که الان دارن به آنیلی توهین میکنند میگفتن اینم یکی مثل چیرو فرارا! کنته ای که هیچ تجربه ای در سری آ نداشت (بجز یک دوره کوتاه مدت و ناموفق در آتلانتا) و قطعا اجازه دادن به نشستن روی نیمکت تیم بزرگی مثل یووه برای مربی جوان و نسبتا کم تجربه ای مانند یووه ریسک بزرگی بوده که آندره آ آن را انجام داده و نتیجه اش را هم همه دیدیم.
حالا جالبتر اینه که این دوستان عزیز یوونتوسی به پپه ماروتا هم رحم نکرده و میگن بخاطر عملکرد بد ایشون تو بازار نقل و انتقالات کنته گذاشته رفته!
تو همین چند سال اخیر کم قربون صدقه ماروتا رفتیم که الان بهش فحش بدیم؟
بد نیست به یادمون بیاریم که پوگبا ، پیرلو , یوورنته بدون هزینه وارد یوونتوس شدن! همین آقای ماروتا بودند که امثال ویدال و توز رو آوردن!
پس بد نیست یخورده منطقی تر با اتفاقات برخورد کنیم نه اینه چشممون رو همه چیز ببندیم و فقط با چشم دشمنی به آندره آ آنیلی نگاه کنیم.
من هم دید دشمنی با آنتونیو کنته ندارم، هیچکسی نداره ، چون هیچکسی نمیتونه موفقیت های ایشون رو نادیده بگیره، برگردوندن یوونتوس به سطح اول ایتالیا و حاکمیت در سری آ کار هر مربی ای نبوده و این نشون دهنده ی بزرگ بودن این مربیه، ولی حرفم اینه که نباید تمام تقصیرها رو گردن یک نفر بندازیم و جوری برخورد کنیم که انگار مسئول این فاجعه آندره آ آنیلیه! (هرچند که من خودم با فاجعه خوندن این اتفاق مشکل دارم! این اتفاق یک اتفاق بدی بوده واسه یک تیمی که 3 سال درخشان رو با یک مربی داشته و حالا مربی از تیمش جدا میشه ، که هر دو طرف مقصرن ، نه فقط یک طرف ماجرا!)
ما مربی بزرگ تو تاریخ کم نداشتیم ، لیپی و کاپلو و تراپاتونی ها اومدندو رفتند، و در نهایت این یوونتوسه که همیشه واسه ما یوونتوس میمونه ، و همیشه جز برترینهای ایتالیا و اروپا خواهد موند! تیمی که قهرمانی تو خونش باشه و شخصیتش با قدرت گره خورده ، هیچوقت به یک مربی یا یک ستاره وابسته نبوده و نخواهد موند، یوونتوس یک باشگاه ریشه داره که تاریخ و گذر زمان هیچ خدشه ای روش نمیتونه وارد کنه.
