وقتي اولين بار اخبار جامپائولو رو بعنوان مربي ميلان مطالعه كردم، ناخودآگاه دو مسئله ذهنمو احاطه كرد:
يك: علامت تعجب؛
بنظر من ماركو جامپائولو بيش از اندازه هايپ شده و تصويري هم كه براي اين پست انتخاب كردم روايتگر افراديه كه انتظار يه شگفتي رو از اين مربي دارن؛ انتظاري كاملاً بي اساس كه در نوع خودش عجيبه برام. وقتي رانيري تيمي مثل لستر رو قهرمان پرميرليگ ميكنه و به 1/4 سي ال ميرسونه، دي فرانچسكو ساسولو رو به يوروليگ ميرسونه و رم رو تا نيمه نهايي سي ال بالا ميبره و گاسپريني بهترين نتايج تاريخ آتلانتا رو بواسطه ي صعود به يوروليگ و يو سي ال كسب ميكنه(در عرض ٣ سال)، واقعاً يه مربي مثل جامپائولو چه دستاوردي داشته كه بخواد بابتش كرِديت بگيره! رتبه ي نهم با سمپدوريا؟!
تنها پوئني كه داره سبك متفاوت و زيباست(نسبت به مربياني مثل الگري و اسپالتي)، اما آيا اين نكته ي مثبت ميتونه اتوماتيك وار سهميه ي ميلان رو تضمين كنه؟
قطعاً خير. چون امسال مربياني در سري آ شاغل هستن كه سبك به مراتب اميدواركننده تري نسبت به مربيان پيشين ارائه ميكنن؛ آنچلوتي، كنته، ساري، فونسكا دركنار اينزاگي و گاسپريني كه بعد اين همه سال يه تيم هماهنگ و يك دست در اختيار دارن و ديگه خبري از الگري و اسپالتي و گتوزو نيست و قطعاً اين انتظار ميره كه تيمها امتياز بيشتري نسبت به فصل گذشته كسب كنن. تازه اين نكته رو هم يادآوري كنم كه همين الگري يه رزومه ي سنگين داره كه خودش گوياي كارآمد بودن تاكتيكهاشه يا اسپالتي كه تو اينتر، رم و حتي اودينزه همواره سهميه گرفته؛ اما جامپائولو چطور؟ بازم برميگرديم به همون تنها ويژگيه متمايزكنندش كه سبكشه و شايد حكم يك milestone رو داشته باشه؛ اما آيا ميلان تو شرايط فعلي نيازمند نتيجه و ثباته يا تحول در سبك بازي؟!!!!!!!!
دو: علامت سؤال:
پرسشي كه دائماً براي ما ممكنه پيش بياد اينه كه براي كسب سهميه ي سال آينده چند امتياز مورد نياز هست و چه تيمهايي شانس رسيدن به اين مهم رو دارن؟ كسب سهميه توسط آتالانتا به همه ي تيمها درس خوبي داد كه اگر امكانات و بودجه ي تيمهاي تاپ رو نداشته باشي اما ذهنيت يه تيم بزرگ رو كه ميتوني داشته باشي. در حقيقت تيمها رو هيچ عاملي نميتونه محدود كنه مگر خودشون با ذهنيت غلطي كه اتخاذ ميكنن. جامپائولو مگه ذهنيت سمپ رو تونست متحول كنه كه حالا تو ميلان با وجود فشار رسانه ها و هواداران بتونه اين كار رو انجام بده! تازه طبق عملكرد اخير آتالانتا، امسال هم با وجود هارموني و تكامل تاكتيكي گاسپريني كه نشون داده سال به سال درحال ارتقاست، باز هم ميتونيم شاهد سهميه گرفتن آتالانتا باشيم. يا نمونه هاي مشابه آتالانتا؛ مثل سمپ با دي فرانچسكو(كه قبلاً با ساسولو شگفتي ساز شده بود) و حتي تورينو با ماتزاري. ضمن اين كه فونسكا ميتونه موفقيتها و سبك شناورش در شاختار رو اين بار در رم تكرار كنه و اينزاگي با لاتزيو كه تنها تيمي بوده كه سالهاي اخير جام داخلي بدست آورده(به غير از يووه)؛ حتي فيورنتينا با مالكين جديدش ميتونه يه مدعي پنهان براي سهميه يو سي ال يا حداقل يوروليگ باشه.
بنابراين درمورد جامپائولو يه مبالغه ي بزرگ وجود داره يا يه خوش بيني بي مورد اما حقيقتاً رزومه ي اين مربي به ضعيفي مربيان پيشين آث ميلانه: گتوزو، مونتلا، اينزاگي و سيدورف.
بنابراين خواه ناخواه همون پرسش تكراريِ آزاردهنده مطرح ميشه: آيا جامپائولو با وجود آتالانتا، رم، لاتزيو، تورينو، فيورنتينا و سمپدوريا ميتونه آث ميلان رو چهارم كنه؟؟؟؟؟ واقعيت اينه كه خيلي بعيده مگر اينكه ميلان يه ترنسفر ماركت شوكه كننده پيش رو داشته باشه؛ بنابراين شانس سهميه ي ميلان با توجه به سطح رقبا حتي از دو سال گذشته هم كمتره حتي با وجود اسم هايپ شده اي بنام "ماركو جامپائولو"!