دیگی که واسه من نجوشه، میخوام سر سگ توش بجوشه.
کریس رونالدو مصداق بارز شخصیه که این جمله رو سرلوحه زندگیش قرار داده.
هنوز یک سال از روزی نگذشته که مراسم انتخاب بهترین ها رو تحریم کرد؛ اونایی که جوایز رو گرفتن قطعا به اندازه کریس لایق دریافت جایزه نبودن ولی هم تیمی های سابقش بودن، همون کسانی که جون کندن تا رئال موفق شد و کریس ۳ سال پیاپی چمپیونز برد و جوایز فردی رو درو کرد.
سال ۲۰۱۲ از نظر آماری نه تنها برترین فصل مسی بود بلکه در تاریخ فوتبال ثبت چنین رکوردی نظیر نداشت اما جایزه بهترین بازیکن فصل اروپا به آندرس❤ اینیستا رسید، میتونید کلیپ ها و عکس های عکس العمل مسی رو وقتی جایزه به اینیستا رسید مشاهده کنید.
شاید بگید اینا ربطی به رهبری نداره اما از نظر من کسی که بگه دیگی که برا من نجوشید میخوام سر سگ توش بجوشه یه رهبر خوب نیست.
از طرفی کریس کجا مسئولیت شکست ها رو به عهده گرفت؟ کریس همون بازیکنی بود که مصاحبه کرد گفت اگه هم تیمی هام در حد من بودن الان صدرنشین لیگ بودیم و رید به همه هم تیمی هاش
واقعا واسم عجیبه که به همچین آدمی لقب رهبر میدن
رهبر به امثال پویول و ایکر میگن نه شخصیت نون به نرخ روز خوری مثل کریس