زنده باد پروفسور دوست داشتنی که خاطرات خوشی رو واسه همه ی پرسپولیسیا رقم زد و هرجا بره ما دوسش داریم. اما چه با برانکو و چه بدون اون, پرسپولیس همیشه عشق ما بوده و هست و خواهد بود.
خلاصه با این رفتنم باید کنار اومد و چه بهتر که ما برخلاف خصوصیت بارز همه ی ایرانی ها که همون احساساتی بودنشونه, با این موضوع منطقی برخورد کنیم و احساسی نشیم. اگه خبر عقد قرارداد برانکو باالاهلی صحت داشته باشه, هیات مدیره باید از همین امشب بدنبال جانشینش باشه و این تصمیم حتی از انتخاب برانکو هم باید هوشمندانه تر باشه. هیات مدیره برای انتخاب جانشین برانکو باید دقت زیادی به خرج بدن, چون همین الانشم تو اکثر آزمونها مردود شدن و از چشم هوادارا افتادن. با رفتن برانکو, اوضاع تیم به شدت حساس میشه و همه از جمله هوادارا باید خیلی حواسشون به تیم و مخصوصا بازیکنا باشه. این گروه از بازیکنا نشون دادن بالاتر از همه ی تیمای ایرانن و فقط باید یک مربی خوب و یک گروه مدیریتی باعرضه پشتشون باشه.
به شخصه نظرم اینه که پیشکسوتای کاردرستی مثل کریم باقری, مهدی مهدوی کیا و وحید هاشمیان داریم که الان میتونیم ازشون استفاده کنیم. اگه مربی خارجی بخوان بیارن باید کسی باشه که بتونه بهتر از برانکو کار کنه.
الان وقت آه و ناله کردن نیست (مثل بعضیا نباشیم).