توتی به عنوان یک اسطوره ی بزرگ در تاریخ پایتخت ایتالیا جاودانه شده است و حرفهای بچه های ده ساله ی علاف اینترنت و جام فن و ویکیپدیا فنها هم هیچ کم نمیکند از بزرگی و عظمتش.  اما الان بحثی راجع به سوابق و آنچه فرانچسکوی کبیر در زمین انجام داده ندارم. حرفم راجع به فعالیتش بعد از کنار گذاشتن فوتبال است که به همان اندازه تعصب، جسارت، شهامت و وفاداری و عشق در آن موج میزند.  این ابر اسطوره بجای ساکت ماندن و نان به نرخ روز خوردن به راحتی و با شجاعت بر علیه همه خائنان و ابلهانی که بر ضد منافع باشگاه رم و هوادارانش خواسته و ناخواسته قدم برمیدارند سخن گفت. برخلاف یک جیره خور مزدور با کارنامه ای افتضاح بعد از کنار گذاشتن فوتبال مثل جناب گری نویل ، بنده و زرخرید گلیزرها که گویا تا جان در تن دارد میخواهد در مقابل جنایاتشان سکوت کند. این مردک علی رغم در دسترس داشتن تریبون آنهم به صورت شبانه روزی ، تنها کاری که میکند حمایت علنی و عملی از دزدی ها و جنایات گلیزرهاست.  از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست !