_________________________________________________
امام على عليهالسلام
إنَّ الدُّنيا لَم تُخلَق لَكُم دارَ مُقامٍ ، بَل خُلِقَت لَكُم مَجازا لِتَزَوَّدوا مِنهَا الأَعمالَ إلى دارِ القَرارِ . فَكونوا مِنها عَلى أوفازٍ ، وقَرِّبُوا الظُّهورَ لِلزِّيالِ (لِلزَّوالِ)
دنيا آفريده نشده كه سراى ماندن شما باشد، بلكه آفريده شده، كه گذرگاه شما باشد تا از آن براى سراى ماندگارىتان توشه عمل برگيريد. پس، در دنيا همواره مهيّاى سفر باشيد و مَركبها را براى رفتن ، آماده سازيد.
***
امام على عليهالسلام
إنَّ الدُّنيا لَم تُخلَق لَكُم دارَ مُقامٍ ولا مَحَلَّ قَرارٍ ، وإنَّما جُعِلَت لَكُم مَجازا لِتَزَوَّدوا مِنهَا الأَعمالَ الصّالِحَةَ لِدارِ القَرارِ . فَكونوا مِنها عَلى أوفازٍ ، ولا تَخدَعَنَّكُم مِنهَا العاجِلَةُ ولا تَغُرَّنَّكُم فيهَا الفِتنَةُ
دنيا آفريده نشده كه براى شما سراى ماندن و جاى آسودن باشد ؛ بلكه گذرگاه شما قرار داده شده است تا از آن براى سراى استقرارتان توشه اعمال نيك برداريد . پس، در دنيا همواره آماده باشيد ؛ و زنهار كه خوشىهاى زودگذر آن ، شما را نفريبد و فريبندگىهايش شما را گول نزند.
امام على عليهالسلام
إنَّما سُمِّيَتِ الدُّنيا دُنيا ؛ لاِءَنَّها أدنى مِن كُلِّ شَيءٍ.
دنيا را دنيا ناميدهاند ، چون فرومايهتر از هر چيزى است.
***
پيامبر خدا ص
الدُّنيا دَنِيَّةٌ خُلِقَت مِن دونِ الآخِرَةِ ، ولَو خُلِقَت مَعَ الآخِرَةِ لَم يَفنَ أهلُها ، كَما لا يَفنى أهلُ الآخِرَةِ ـ
در پاسخ به اين پرسش كه چرا دنيا را دنيا ، گفتهاند؟ ـ دنيا ، پست و نزديك و پيش از آخرت آفريده شده است. اگر دنيا همزمان با آخرت آفريده شده بود ، اهل آن فانى نمیشدند ، چنان كه اهل آخرت فنا نمىپذيرند
***
امام على ع
كُلُّ أحوالِ الدُّنيا زِلزالٌ ، ومِلكُها سَلَبٌ وَانتِقالٌ .
احوال دنيا، همه لرزان است و دارايى آن ، گرفتنى و قابل سپردن به ديگرى
***
امام على
مَن سَعى في طَلَبِ السَّرابِ ، طالَ تَعَبُهُ وكَثُرَ عَطَشُهُ
هركه در پىِ سراب بدَوَد، خستهتر و تشنهتر مىشود.
***
پيامبر خدا
لا تَسُبُّوا الدُّنيا ؛ فَنِعمَت مَطِيَّةُ المُؤمِنِ ، فَعَلَيها يَبلُغُ الخَيرَ ، وبِها يَنجو مِنَ الشَّرِّ . إنَّهُ إذا قالَ العَبدُ : لَعَنَ اللّهُ الدُّنيا ، قالَتِ الدُّنيا لَعَنَ اللّهُ أعصانا لِرَبِّهِ
به دنيا ناسزا مگوييد؛ چه، دنيا نيكو مَركبى است براى مؤمن ؛ به وسيله آن به خوبى مىرسد و از بدى مىرَهَد. هرگاه بنده بگويد: «لعنت خدا بر دنيا» ، دنيا گويد: لعنت خدا بر نافرمانترينِ ما از پروردگارش.
مَن قالَ : قَبَّحَ اللّهُ الدُّنيا ، قالَتِ الدُّنيا : قَبَّحَ اللّهُ أعصانا لَهُ
هركس بگويد: «ننگ بر اين دنيا» ، دنيا گويد: ننگ بر نافرمانترينِ ما از خدا
***
امام على
كُلُّ مُدَّةٍ مِنَ الدُّنيا إلَى انتِهاءٍ ، وكُلُّ حَيٍّ فيها إلى مَماتٍ وفَناءٍ هر زمانى از دنيا ، سرانجام به پايان مىرسد و هر زندهاى در آن ، رو به سوى مرگ و نيستى است
***
امام على ع
أسبابُ الدُّنيا مُنقَطِعَةٌ ، وعَواريها مُرتَجِعَةٌ
اسباب دنيا از هم گسيختنى است و عاريههاى آن ، بازگشتنى
اگر دنيا را بر شَرَنگش نكوهش مىكنى ، براى شهدش نيز او را بستاى، وگرنه رهايش كن ؛ نه بستاى و نه نكوهش نماى . نفس تو برايت نمونه آورده شده است تا جايى كه نه گريهات گِرِه از كار تو مىگشايد، و نه برادرى و رفاقتت به تو رحم مىكند.
***
پيامبر خدا فِي التَّحذيرِ مِنَ الدُّنيا ـ
أيُّهَا النّاسُ ! هذِهِ دارُ تَرَحٍ لا دارُ فَرَحٍ ، ودارُ التِواءٍ لا دارُ استِواءٍ ، فَمَن عَرَفَها لَم يَفرَح لِرَجاءٍ ، ولَم يَحزَن لِشَقاءٍ . ـ
در برحذر داشتن از دنيا ـ اى مردم! اين جا سراى غم است ، نه سراى شادى، و سراى پيچ در پيچ است ، نه سراى سر راست. پس هركه دنيا را شناخت ، به اميدى شاد نشد و از رنجى اندوهگين نگشت.
***
پيامبر خدا
الدُّنيا حُلمٌ ، وأهلُها عَلَيها مُجازَونَ مُعاقَبونَ
دنيا، خوابى است كه خفته ببيند و مردم دنيا براى آن سزا و كيفر ببينند
.
امام صادق عليهالسلام
في وَصِيَّةِ لُقمانَ لاِبنِهِ : يا بُنَيَّ اعلَم أنَّ الدُّنيا قَليلٌ ، وعُمُرَكَ مِنها قَليلٌ مِن قَليلٍ ، ويَقِرُّ مِنَ القَليلِ قَليلٌ
در سفارش لقمان به فرزندش ـ فرزندم! بدان كه دنيا اندك است و عمر تو در آن ، اندكى از اندك است، و از اندك، اندك مىمانَد
***
امام على عليهالسلام
إنَّ الدُّنيا عَيشُها قَصيرٌ وخَيرُها يَسيرٌ ، وإقبالُها خَديعَةٌ وإدبارُها فَجيعَةٌ ، ولَذّاتُها فانِيَةٌ وتَبِعاتُها باقِيَةٌ .
دنيا، زندگىاش كوتاه و خيرش اندك است ، رو آوردنش مكر و پشت كردنش مصيبت است ، خوشىهايش رفتنى و پيامدهاى آن ، ماندنى است
**
امام على ع
أوقاتُ الدُّنيا وإن طالَت قَصيرَةٌ ، وَالمُتعَةُ بِها وإن كَثُرَت يَسيرَةٌ
اوقات دنيا، اگرچه بلند باشد، كوتاه است و بهرهمندى از آنها، هرچند بسيار باشد، اندك است
***
امام على
إنَّما الحَياةُ الدُّنيا مَتاعٌ ؛ ومَتاعُ الدُّنيا بَطيءُ الاِجتِماعِ ، قَليلُ الاِنتِفاعِ ، سَريعُ الاِنقِطاعِ .
زندگى دنيا ، كالايى بيش نيست و كالاى دنيا ، دير فراهم مىآيد و اندك به كار مىآيد و زود از كف مىرود.
***
امام على
إنَّما الدُّنيا مَتاعُ أيّامٍ قَلائِلَ ، ثُمَّ تَزولُ كَما يَزولُ السَّرابُ ، وتُقشَعُ كَما يَنقَشِعُ السَّحابُ دنيا ،
در حقيقت، دنیا برخوردارى چند روزهاى اندك است . سپس ، همچون سراب از ميان می رود و مثل ابر ، پراكنده مىشود.
***
امام على
الدُّنيا مُنتَقِلَةٌ فانِيَةٌ ، إن بَقِيَت لَكَ لَم تَبقَ لَها
دنيا، در حال انتقال از يكى به ديگرى است و از كف رفتنى است. گيرم كه دنيا براى تو بمانَد، تو براى آن نمىمانى.
///////////////////////////////////////////////%//////
قصَص الأَنبياء كانَ لُقمان عليهالسلام يَقولُ لاِبنِهِ : يابُنَيَّ ، إنَّ الدُّنيا بَحرٌ ، وقَد غَرِقَ فيها جيلٌ كَثيرٌ ، فَلتَكُن سَفينَتُكَ فيها تَقوَى اللّهِ تَعالى ، وَليَكُن جِسرُكَ إيمانا بِاللّهِ ، وَليَكُن شِراعُهَا التَّوَكُّلَ ، لَعَلَّكَ يابُنَيَّ تَنجو وما أظُنُّكَ ناجِيا . قصص الأنبياء:
لقمان عليهالسلام به فرزندش مىگفت فرزندم! دنيا ، دريايى است كه نسلهاى فراوانى در آن غرق گشتهاند . پس بايد كه كِشتى تو در اين دريا ، پروا از خداى تعالى باشد و گذرگاهت ، ايمان به خدا و بادبانش توكّل باشد تا نجات يابى ، فرزندم! هرچند [با اين همه] گمان نمىكنم كه نجات يابى
امام على
إنَّ الدُّنيا مَنزِلُ قُلعَةٍ ولَيسَت بِدارِ نُجعَةٍ ، خَيرُها زَهيدٌ وشَرُّها عَتيدٌ ، ومُلكُها يُسلَبُ وعامِرُها يَخرَبُ .
دنيا ، منزلگاه كوچيدن است و سراى آرميدن نيست ، خوبى آن ، ناچيز است و بدىاش آماده ؛ مُلكش از چنگ مىرود و آبادش ويران مىگردد.
_______________________________
امام على
اُحَذِّرُكُمُ الدُّنيا ؛ فَإِنَّها مَنزِلُ قُلعَةٍ ولَيسَت بِدارِ نُجعَةٍ ، قَد تَزَيَّنَت بِغُرورِها وغَرَّت بِزينَتِها .
شما را از دنيا برحذر مىدارم ، كه دنيا ، منزلگاه كوچيدن است و سراى آرميدن نيست ؛ با فريبندگىاش خود را آراسته و با آرايشش مىفريبد.
امام على
الدُّنيا ظِلٌّ زائِلٌ دنيا، سايهاى ناپايدار است. .
***
امام على
الدُّنيا دارٌ مُنِيَ لَهَا الفَناءُ .
دنيا ، سرايى است كه نابودى براى آن رقم خورده است.
إنَّ الدُّنيا دارُ فَناءٍ وعَناءٍ ، وغِيَرٍ وعِبَرٍ ؛ فَمِنَ الفَناءِ أنَّ الدَّهرَ موتِرٌ قَوسَهُ ، لا تُخطِئُ سِهامُهُ ، ولا تُؤسى جِراحُهُ ، يَرمِي الحَيَّ بِالمَوتِ ، وَالصَّحيحَ بالسَّقَمِ ، وَالنّاجِيَ بِالعَطَبِ ، آكِلٌ لا يَشبَعُ ، وشارِبٌ لا يَنقَعُ ومِنَ العَناءِ أنَّ المَرءَ يَجمَعُ ما لا يَأكُلُ ، ويَبني ما لا يَسكُنُ .
دنيا ، سراى نابودى و رنج، و پيشامدها و عبرتهاست . از نشانه نابودگرى[دنيا] آن كه روزگار ، زِه كمان خويش را بر كشيده است، تيرهايش به خطا نمىرود و زخمهايش درمان نمىپذيرد ؛ زندگان را با تير مرگ نشانه مىرود، تندرستان را با تير بيمارى، و رهيدگان را با تير هلاكت ؛ خورندهاى (آدمخوارى) است كه سير نمىشود و نوشندهاى (خونآشامى) است كه سيراب نمىگردد. و از نشانه رنج بودن دنيا آن كه آدمى ، آنچه را كه نمىخورد، گِرد مىآورد ، و بنايى را كه در آن سُكنا نمىگزيند ، مىسازد.
أيُّهَا النّاسُ ، ألا إنَّ الدُّنيا دارُ فَناءٍ وَالآخِرَةَ دارُ بَقاءٍ ، فَخُذوا مِن مَمَرِّكُم لِمَقَرِّكُم ، ولا تَهتِكوا أستارَكُم عِندَ مَن لا تَخفى عَلَيهِ أسرارُكُم .
اى مردم! بدانيد كه دنيا ، سراى نيستى است و آخرت ، سراى ماندگارى . پس، از گذرگاهتان براى اقامتگاهتان [توشه] برگيريد و در نزد كسى كه رازهاى شما بر او پوشيده نيست ، پردهدرى مكنيد.
***
امام علی
لَو بَقِيَتِ الدُّنيا عَلى أحَدِكُم ، لَم تَصِل إلى مَن هِيَ في يَدَيهِ
اگر دنيا براى كسى از شما باقى مىمانْد ، به كسى كه دنيا در دست اوست ، نرسيده بود
***
امام على عليهالسلام
إنَّ مِن نَكَدِ الدُّنيا أنَّها لا تَبقى عَلى حالَةٍ ، ولا تَخلو مِنِ استِحالَةٍ ، تُصلِحُ جانِبا بِفَسادِ جانِبٍ ، وتَسُرُّ صاحِبا بِمَساءَةِ صاحِبٍ ، فَالكَونُ فيها خَطَرٌ ، وَالثِّقَةُ بِها غَرَرٌ ، وَالإِخلادُ إلَيها مُحالٌ ، وَالاِعتِمادُ عَلَيها ضَلالٌ .
از بىخبرى دنياست كه بر يك حال نمىمانَد و از دگرگونى خالى نيست ؛ با خراب كردن گوشهاى ، گوشهاى ديگر را آباد مىكند و با ناراحت كردن دوستى، دوستى ديگر را شاد مىكند . پس بودنِ در دنيا با خطرها همراه است و اعتماد كردن به آن ، فريب خوردن است و دل بستن به آن ، نشايد و تكيه كردن به آن ، خطاست.