آیندگان از تو چگونه یاد خواهند کرد ای غیور مرد دیار کاسیلدا.
تا سالها باید لحظه ای که با سیو ضربه ی پنالتی تیمت را درجام و شرافتت را نزد مردم آرژانتین حفظ کردی، دید و گریست.
ای قهرمان من
ای آرمانی خسته و تنها
ای که آخرین امید این مردم دیوانه ی فوتبال برای بازیابی روزگار شکوه و منزلت آلبی سلسته هستی.
تو را با کدام نام صدا زنم؟
فرانکو؟
خیر ،چون بعضیا از این اسم خاطره بد دارن.که میان حذف میکنن این تیکه رو
ادمین غارسایی نمیخوایم نمیخوایم
آرمانی؟
آری، این مناسب تر است . چون تو امروز با آن دستان مقدس،اجازه ندادی تا آرمانهای فوتبال آرژانتین زمین بخورد و قلب دیگوها و گابریلها از هم بپاشد.تو جور دروازه خالی خراب کردن دیگران را با مهار آن ضربه ی سهمگین کشیدی.
پس باید ایستاد به افتخار تو ای بزرگمرد.
ای ناجی
ای طلایه دار نور...