به نظر می‌رسه علاقه بایرن تبدیل شده به یه بهونه واسه لروی سانه تا حقوقش رو ببره بالا. گویا به فکر حقوق بیش‌تره تا فیکس بودن و افتخار و حمایت. بعد یادتون بیاد که یکی مثل تیمو ورنر از اون اول داره له‌له می‌زنه واسه بازی تو بایرن. من خودم یکی از طرفداران اصلی سانه بودم همیشه. کلی به گواردیوالله واسه اینکه گذاشت سانه جای بایرن بره سیتی فحش دادم. کلی به لوو فحش دادم که واسه جام جهانی اسمش رو خط زد. یک سال هم هست که دارم خدا خدا می‌کنم واسه خرید سانه. ولی وقتی فکر می‌کنم، می‌بینم ما به یه بازیکنی نیاز داریم که مثل اسب برامون جون بکنه تو زمین و زحمت بکشه. پر از انگیزه باشه. بازیکنی (حاج بلال ریبری) که وقتی دقیقه 80 هم تعویضش می‌کنند تا بره رو نیمکت مثل سگ شاکی بشه از تصمیم بزرگترینِ مربی‌ها (هاینکس). نه بازیکنی که نصف بازی‌ها رو روی نیمکت بشینه و به چپش هم نباشه. درسته سانه از نظر فنی چند برابر بهتر از ورنره، ولی ما با امثال توماس مولر هم قهرمان شدیم. با امثال ایویکا اولیچ هم تا فینال رفتیم. با امثال یانکر و زیگلر هم دهن ملتی رو سرویس کردیم و قهرمان شدیم. حالا امیدوارم هر بازیکنی که میاد همون اندازه که پول واسش مهمه، اینکه رو نیمکت بشینه یا فیکس بازی کنه هم براش مهم باشه. امیدوارم یه کوهی از انگیزه باشه هرکی میاد بایرن، نه یه راحت‌طلب صرف.