راستش نمیخوام نصیحت کنم اصلا در حدی نیستم که کسی رو نصیحت کنم ولی دوست دارم اینو بنویسم شاید کسی بخونه و یکم زندگیش عوض شه و خودمم یکم سبک شم .
نمیدونم شماها چند سالتونه اما من به قدر یه آدم 60 ساله اشتباه کردم و بازم درس نگرفتم و بازم اشتباه کردم . دیگ خسته شدم از تکرار مکررات و این چرخه باطل . جوونای 18 19 ساله تو سایت زیادن میخوام بهشون بگم بهترین سالای زندگیتونه بچسبید به درس و کنکور و دانشگاه . تو این راه هم اگه مداوم و پیوسته باشید لازم نیست سختی زیادی بکشید روزی سه ساعت وقت بزارید واسه درس و بقیه شم با زندگیتون عشق کنید . ( لازم به یادآوری نیست که زیاد به خودتون استرس وارد نکنید و فشار نیارید ، نشه مثل اون دوستمون که تو سایت نوشته بود از استرس موهاش داره میریزه ) . به حرف اینایی هم که میگن به درس چی میدن یا ببین این همه آدم درس خوندن به کجا رسیدن گوش نکنید . برید دنباله علاقتون تو درس خوندن و رشته ای که میخواید رو بخونید و علاقه تون بر حسب این نباشه که چه رشته ای بازار کار داره ؛ اگه رشته ای بر این حسب انتخاب کنید شما هیچ ایده یا نوآوری به ذهنتون نمیرسه چون بهش علاقه نداشتید .( یه مثال درباره این میزنم من خودم رفتم سراغ رشته کامپیوتر و سه سال هم گذروندم ولی هیچ علاقه ای نداشتم علاقه اصلیم به معماری بود و هر ایده ای که به ذهنم میومد مربوط به معماری بود . میدونید چی شد به بدترین شکل ممکن گذروندم و هیچ موفقیتی توش نداشتم ) . کاش شماها اشتباه منو نکنید که بعدان یه جوونی بشید که خودش هم مونده چه کنه . خواهش میکنم قدر خودتون و زمانتون رو بدونید دوستان .