سوارز اولین کسی بود که برای نسل جدید طرفداران لیورپول (که البته بر خلاف این یکی دوسال اخیر که یهو بصورت تصاعدی زیاد شدن، اون موقع تعدادشون خیلی کمتر بود) رویا سازی کرد. با درخشش فوق العاده اش اون ها رو تا یه قدمی قهرمانی لیگ برتر برد. جامی که حدود سه دهه است براشون تبدیل به یه حسرت شده. جامی که توش با اختلاف فاحش از رقیب سنتی جلو بودن ولی عقب افتادن و سوارز اون ها رو تا دم فتح دوباره اش برده بود که اسطوره شون دچار اشتباه شد و قهرمانی رو از دست دادن.
حالا این طرفدارا به اشک های سوارز میخندن. فقط بخاطر چهارتا حرکت و حرص و جوشی که توی آنفیلد خورد و اونم بخاطر تعصبش به تیم فعلیش بود و بس. فقط بخاطر روحیه رقابت طلب و خواهان بردش بود نه بیشتر. بخاطر علاقه اش به بارسا بود نه توهین به لیورپول یا هر علت دیگه ای که یه عده در موردش دچار توهم شدن. تیمی که وقتی لیورپول و فوتبال انگلیس با بی رحمی طردش کردن بهش پناه داد و فرصت درخشش دوباره رو بهش تقدیم کرد. و شما مغرورها توقع دارین بخاطر برد اون تیم حرص نخوره و هیچ تلاشی نکنه توی آنفیلد.
حالا به اشک های اون میخندن.
واقعا فکر کردین کلوپ همیشه توی تیمتون می مونه؟ یا اینکه روحیه رقابت طلب و خواهان برد کمتری نسبت به سوارز داره؟ دیر یا زود مربی یه تیم دیگه میشه و هیچ بعید نیست بیاد توی آنفیلد و بخاطر تیم خودش بالا و پایین هم بپره حرص و جوش هم بخوره. خیلی بیشتر از سوارز بخاطر گرفتن پنالتی برای تیمش هوار بزنه یا داورو تحت فشار بذاره.
شکی نیست که اون موقع هم بهش فحش میدین و توهین میکنید و اگر هم ببازه به اشک ریختنش میخندین. چون نمک نشناس و بی معرفت هستین
.........
پ ن: خطاب پست به همه طرفدارای لیورپول نیست چون قطعا بین لیورپولی ها هم آدم های با معرفت و با شعور کم نیستن