طرفداری - پپ گواردیولا، سرمربی منچسترسیتی می‌گوید نمی‌تواند در جای بهتری نسبت به این باشگاه باشد.

به گزارش مارکا، پپ می‌گوید:

به دشمنان نیاز دارم؛ به افرادی که از من متنفر باشند چون فوتبال ورزشی برای تلاش کردن و مدام بهتر عمل کردن است. برای ورزشکاران هم داستان همین است. برای بهتر شدن به دشمن و رقیب نیاز دارید. قهرمانی اروپا؟ همه چیزم را می‌دهم تا لیگ قهرمانان ببرم ولی در مراحل حذفی 7 بازی بسیار دشوار وجود دارد که سرنوشت شما به جزییات ریز بستگی دارد. هیچ کس فکر نمی‌کرد لاپورته چنین اشتباهاتی مرتکب شود. وقتی حذف می‌شوید تا دو سه روز افسرده هستید. در لیگ شما یک بازی را می‌برید و برای بازی بعدی مهیا می‌شوید. لیگ‌ها وحشتناک است. اگر در فوریه انرژی نداشته باشید، کابوس وار می‌شود. راه لذت بردن از فصل، داشتن ثبات در لیگ است. البته که من به تاتنهام و لیورپول هم حسودی کردم و دوست داشتم جای آنها باشم. ولی هر دو تیم لیاقتش را داشتند.

در منچسترسیتی همه چیز دارم و نمی‌توانم جای بهتری باشم. بگریستین مهم ترین شخص دوران مربی گری من است که وقتی هیچ تجربه‌ای نداشتم، به من اعتماد کرد. باشگاه کار مرا به خاطر برد یا باخت قضاوت نمی‌کند. هواداران حتی می‌گویند اگر نتیجه نگیری هم تا پای جان در کنارت خواهیم بود. بدون هزینه‌هایی که چند سال قبل کردیم، اکنون در جایگاه فعلی نبودیم. چلسی همین کار را کرد؛ مادرید تا همین جا 300 میلیون یورو خرج کرده؛ بارسلونا تاکنون چندین بازیکن بالای 100 میلیون یورویی خریده است. وقتی مدافع می‌خریم یعنی نیاز داریم. وقتی ما به سیتی آمدیم، مدافعان مرکزی تیم 34 ساله بودند و به یک نیروی تازه نیاز داشتیم.

بارسا؟ وقتی در 10 سال، 8 بار قهرمان لالیگا می‌شوند یعنی هیچ تیمی انرژی بیشتری نسبت به آنها ندارد. امسال هم دوباره این را نشان دادند. با بازیکنانی که بارسا دارد، هیچ کس نمی‌تواند مرا متقاعد کند که بارسا تیم بدی است. چه کسی می‌تواند به آنها شک داشته باشد؟ و بازی با لیورپول... اگر آنها از آنفیلد جان سالم به در برده بودند، یک سه گانه دیگر فتح می‌کردند. رابطه بسیار خوبی با والورده دارم و درباره فوتبال با هم حرف می‌زنیم و اینکه چه کاری می‌توان کرد و چه کاری نه. من از بیرون مجموعه اعتقاد دارم بارسا همچنان می‌تواند جام‌های بزرگ ببرد.

مورینیو؟ در بارسا اولین تیمی که مرا نسبت به ضد حملات، هوشیار کرد، مورینیو بود با تیمی متشکل از دی ماریا، بیل، بنزما و ... آنجا بود که به ریسک بالای از دست دادن توپ پی بردم. (البته بیل هنوز شاگرد مورینیو نبوده است)

دوست دارم روزی هدایت یک تیم ملی را بر عهده بگیرم و در جام جهانی حاضر باشم چون این تورنمنت مرا به یاد لیگ قهرمانان اروپا می‌اندازم. مزیتی که در تیم‌های ملی دارید این است که می‌توانید از بین 400 بازیکن انتخاب کنید.

مالکیت؟ همه می‌دانند که مالکیت داشتن صرفا باید یک ابزار باشد. اگر استفاده و هدفی پشت مالکیت نباشد... به عنوان یک مربی دوست دارم تیمم تمام طول 90 دقیقه در زمین حریف باشد و آنها نتوانند به زمین ما قدم بگذارند. مطمئنا بدون داشتن خلاقیت و بازیکنانی که حریف را از پیش رو بردارند، غیرممکن است بتوانید ایجاد برتری کنید. بتیس بیشترین مالکیت را در اسپانیا دارد اما به لیگ اروپا هم نرسید. باید دید چه نوع مالکیتی دارید.

کرایوف؟ اگر کسی فکر می‌کند نام کرایوف از فوتبال محو خواهد شد، نمی‌تواند بیشتر از این گمراه باشد. میراث کرایوف هرگز از فوتبال پاک نخواهد شد.