آرژانتین بامداد گذشته موفق شد به لطف گلزنی پائولو دیبالا و سرخیو آگوئرو بر شیلی غلبه کند و در دیدار سنتی رده‌بندی، مقام سومی رقابت‌های کوپا آمریکا 2019 برزیل را از آن خود کند تا ناکامی دیگری در عصر آرژانتین و مسی به ثبت برسد! عصری که جز به یدک کشیدن نام مسی برای فوتبال آرژانتین حاصلی را به همراه نداشته است.

 

 

مشخصاً دیگر در فوتبال آرژانتین کسی به جام‌آوری و کسب افتخار لئو امیدوار نیست، لیونل مسی 31 ساله  در کوپا آمریکا سال بعد،و جام جهانی 2022 قطر که تنها تورنمنت بزرگ پیش‌رو خواهد بود، 34 ساله خواهد بود و نظر نمی‌رسد از این ستارۀ ناکام چندان کار خاصی آن هم در افت آمادگی در دوران پسا 30 سالگی بربیاید، پس به طور غیررسمی باید از همین حالا گفت که مسی تا ابد در حسرت کسب افتخار برای آلبی‌سلسته خواهد بود و این پایان دردناک، پایان غیررسمی او در لباس آرژانتین بود!

 

بدون شک یک دهه درخشش و موفقیت در باشگاه بارسلونا، به لیونل مسی تجربۀ کافی را داده است که در روزهای بحرانی و سخت چگونه تصمیم بگیرد، اما او در عین ناباوری در دیدار رده‌بندی برابر تیم ملی شیلی، به شکلی مبتدیانه با گری مدل ، آن هم در دقایق اولیۀ نبرد، دچار درگیری فیزیکی شد تا مشکلات آرژانتین لیونل اسکالونی را چند برابر کند و با دریافت کارت قرمز مستقیم، آلبی‌سلسته را تنهاتر از قبل کند و حتی کسب عنوان سومی تیمش را با وجود آنکه با نتیجۀ 2_0 از حریف به پیش بود را به خطر بیاندازد.

 

در ساق‌های لیونل مسی به طور کاملاً مشخص بی‌انگیزگی و کلافگی دیده می‌شد و حجمی از خشم و نفرت باورنکردنی در قلب او موج می‌زد! این واقعیت تلخ را باید پذیرفت که مسی هیچ تمایلی به حضور در دیدار رده بندی نداشت و حضور در این رقابت او را سخت آزار می‌داد و در دوگانگی احساسات خود و هواداران، مجبور به انجام کاری خارج از تمایلات خود بود، چرا که حضور در دیدار رده بندی برای او به نوعی یک یادآوری زخمی قدیمی محسوب می‌شد و حسرت‌هایش را به پیش چشمانش می‌آورد و از همان دقایق نخستین کار خواهان به پایان رسیدن بازی بود؛ به همین دلیل هم او در دقیقۀ 37 با رفتاری عجیب و بسیار کم سابقه به حضورش در زمین بازی پایان داد تا فشار روانی سنگینی که بر رویش بود را به صورت علنی به تصویر دربیاورد.