این سوال شاید بارها از خودمون پرسیدیم حتی چندیدن بار هم به شکل طنز توئیتش دیده باشیم اما بد نیست که یک بار هم به دنبال پاسخش باشیم...

 

متداول ترین قرص های مسکن، داروهای ضد التهابی همچون «ایبوپروفن»، «دیکلوفناک»، «ناپروکسن» یا «آسپرین» هستند که از نظر؛  شیمیایی اسید محسوب می شوند.

 

از آنجایی که التهاب، باعث تغییر میزان pH بافت آسیب دیده می شود، این داروها بیشتر در آن منطقه تجمع می کنند. حضور آنها در بافت، مانع شکل گیری پیام رسان ها یا میانجی های شیمیایی می شود که وظیفه دارند پیام درد را به عصب ها مخابره کنند. و به این صورت ما درد را احساس نمی‌کنم.

 

به همین سادگی قرص مسکن میفهمه که باید کجا تاثیر خودشو اعمال کنه البته علم ایمونولوژی بسیار پیچیده تر از این حرف هاست اما برای فهم راحت تر من و شما به زبان عموم بیان شده