اختصاصی طرفداری-شاید این دیدار را بتوان حساس ترین بازی تاریخ ایران و کره نامید؛ حداقل برای ما ایرانی ها. تیک تاک تیک تاک... ساعت هم دیوانه وار به انتظار این بازی نشسته است؛ فقط 24 ساعت تا شروع بازی مرگ و زندگی، بالاخره یک بازی حساس آمد و ما متوجه شدیم بازی مرگ و زندگی یعنی چه؟ شاید بارها ایک کلمه را شنیده اید، مرگ؛ گروه مرگ، بازی مرگ و زندگی ولی این بازی به معنای واقعی کلمه مرگ تدریجی برای ما ایرانی ها و برای این نسل پیر فوتبالمان است؛ راه رسیدن به ریو از اولسان می گذرد نه از مونته ویدئو! مسلم بدانید ما نمی توانیم از مونته ویدئو به ریو برسیم(با فرض اینکه از پلی آف بالا برویم که آن هم سخت خواهد بود!)، و اگر نرسیم ضربه مهلکی به کشور و فوتبال ما وارد می شود؛ به سن بازیکنانمان دقت کنید، پژمان، سیدجلال، نکو، آندو، مجتبی، مسعود و  ... یا در آستانه 30 سالگی اند یا 30 سالگی را رد کرده اند، این آخرین فرصتشان برای خودنمایی خواهد بود چرا که معلوم نیست تا جام جهانی روسیه، بعنی 5 سال بعد، چند ساله باشند! از بازیکنان که بگذریم به کیروش می رسیم، کیروشی که از نگاه فدراسیون تاریخ و آمار 17مین مربی برتر دنیاست ولی کارلوس هم خوب می داند که اگر از بازی فردا سربلند بیرون نیاید، دیگر فرگوسنی وجود ندارد که درهای اولدترافورد را تا ابد برایش باز نگه دارد، دیگر رئال آن رئال گذشته نیست که برایش سر و دست بشکند، دیگر رونالدویی وجود ندارد که کشفش کند و از همه مهم تر، دوست دیرینه اش پائولو بنتو! بر مسند قدرت پرتغال تکیه کرده و همچنین با اتکا به نتایج ضعیف کیروش در جام جهانی 2010، می داند که حالا حالا ها و احتمالا تا آخر عمر فوتبالی خود دستش از نیمکت برزیل اروپا، کوتاه خواهد ماند. پس آقای کیروش خوب می داند یا باید فردا با بلیت ریو به تهران بازگردد و یا با بلیت دبی! باید دنباله رو هموطنانش شود، وینگادا، اولیویرا و دیگر مربیان حاشیه خلیج فارس نشین؛ یا شاید هم به جزایر زادگاهش در موزامبیک رفته و آب طالبی خنک میل کند! بله آقای کیروش این حساس ترین بازی زندگی شماست؛ شاید حساس تر از فینال چمپیونز لیگ 2008 و یا الکلاسیکوهایت با بارسا. ولی ما می دانیم که نامت مثل اسطوره ما کوروش است، و امیدوار و مطمئنیم شجاعتش  را هم داری، همانطور که شجاعتت را در لحظات پایانی مقابل لبنان و درگیری های آتشینت با چوی و مردمش بخوبی اثبات کرده ای. مرد خوش تیپ و چشم آبیِ ما؛ امیدواریم فردا حول و حوش ساعت 7 عصر، درست مثل روزهای گذشته شاهد حماسه ملی دیگری بوده و به قول یکی از دوستان، با شادی 75 میلیون ایرانیِ عاشق فوتبال، جاذبه زمین را کم کنیم.