پس از چند ماه از قطع برنامه نود لازم می دونم نظراتم رو راجع به نقاط ضعف فردوسی پور در این سال ها ذکر کنم :
اول از همه اینکه این حرف ها در تایید مدیر شبکه 3 سیما نیست اما باز هم نمی توان از بی عدالتی ها و سیاسی بازی های فردوسی پور گذشت .
1- سیاسی کاری : برخلاف آن چیزی که فردوسی پور سعی داشت همواره خود را فردی بدون وابستگی به جریان های سیاسی نشان دهد اما همواره به صورت غیر مستقیم سعی داشت تا از یک جریان سیاسی خاص ( اصلاح طلبان) حمایت کند. نمونه آن می توان به مصاحبه آن با سید حسن خمینی و مصاحبه فردوسی پور فقط چند ماه قبل از انتخابات مجلس با جواد ظریف اشاره کرد. در حالی که مصاحبه فردوسی پور به عنوان یک مجری برنامه ی فوتبالی با این اشخاص به هیچ عنوان موضوعیت نداشت .
برخی از سیاسی کاری های دیگر فردوسی پور عبارتند از سیاسی کار او پس از حادثه ساختمان پلاسکو بود. که به مدت 45 دقیقه کنداکتور برنامه را به این حادثه اختصاص داد و قویا اشاره کرد که باید مسئولین ذیربط از کار خودشون استعفا کنند. ( اشاره به قالیباف). این در حالی بود که فقط بعد از چند ماه حادثه آتش سوزی قطار رخ داد وبیش از 45 نفر از هموطنان ایرانی در آتش سوختند اما فردوسی پور در حدود 30 ثانیه در برنامه اش به این حادثه پرداخت و فقط برای درگذشتگان طلب مغفرت کرد و هیچ انتقادی از مسئولین نکرد( شاید به خاطر اینکه عباس آخوندی (وزیر راه و شهرسازی وقت) از اطلاح طلبان نزدیک به جریان فردوسی پور بود .)
در کل باید به این نکته اشاره کنم که برعکس کسانی که دارند القا می کنند که فردوسی پور فردی بدون وابستگی بدوه باید عرض کنم به نظر من ایشون وابستگی شدید سیاسی داشتند و در بسیاری از موارد از تریبون 90 برای تخریب رقیب استفاده می کرد
