در بازی یونایتد-اینتر که ورزشگاه کاملاً سرخپوش و مملو از هواداران بسیار پرشور سنگاپوری بود ، اتفاق بسیار میمون و مبارکی افتاد و آن هم هو شدن شدید لرد اشلی یانگ توسط خودی ها بود.  این اتفاق بازخورد خوبی هم در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی داشت و اوله حتی مجبور شد که بعد از بازی با یانگ صحبت کرده و وی را دلداری دهد ! این یک قدم جلوتر رفتن و یک رشد برای طرفداران هست. هواداران سنگاپوری نشان دادند که تعارفی با بنجلها ندارند و بستن بازوبند هم باعث نمیشود به استقبال " بی کیفیتی" و ضعف بروند و برایش جیغ و کف و هورا بکشند.  رئال مادرید به عنوان یک باشگاه بزرگ هوادارانی دارد که مدام با اعتراضات همه جانبه خواسته های خود را دیکته میکنند و نمیگذراند که باشگاه به اصطلاح " خوابش ببرد" ، مدام ستاره میخواهند ، مدام بی کیفیتها را هو میکنند و مدام بیشتر میخواهند. یونایتد بخاطر جوی که فرگوسن کبیر درست کرده بود محیطی بسیار خانوادگی تر و خودمانی تر داشت که اکنون و با رفتن فرگی لازم است شرایط نوینی برقرار شود و این قدم مثبت توسط سنگاپوریها را من بسیار دوست داشتم و امیدوارم کم کم در اولدترافورد هم شاهد اعتراضاتی از این دست باشیم تا شر این لردها و بنجلها از سر باشگاه عزیزما کم شود.