چرا از پرسپولیس امسال ناامیدم !...

اهداف نامشخص ..تکرار بازیکنان تکراری خنثی و بی اثر که نه تنها لیست رو پر میکنن بلکه تیم رو از شادابی و نشاط میندازن اینقدر که حتی هوادار هم دل ودماغ براش باقی نمیمونه .از حکایت استواری مرموز و جانکاه امثال ماهینی وربیع خواه دیگه به ستوه اومدیم تصور می کردیم حال و هوایی عوض می کنیم اما احساس شدید ناامیدی رو در بیهدفی شاید هم هدفمند برای هیچ نشدن ..خب ما با علایم سروکار داریم ما قبل از کالدرون بودیم از دوره برانکو تا دیروز حدود شاید 150 بازی از این نسل و گروه دیدیم دیگه نحوه راه رفتن و حرکات امثال ربیع خواه و ماهینی رو حفظ کردیم هر بار با خودمون می گیم چطور مربی حالش بهم نمیخوره از اینها چطور اصلا فوتبال با اینها نفس میکشه !..چی میخوان چه گره گشایی میتونن انجام بدن وقتی مشخصا حتی در راه رفتن هم مشکل دارن ؟ خب کالدرون که با این سرعت ودقت دو بازیکن رو براحتی از تیم بیرون کرد آیا واقعا متوجه نیست ایا چیزی دیده که ما این چندساله ندیدیم؟ گاهی اوضاع و مسائل فقط فوتبالی بنظر نمیرسه ...هوادار اگه از نظر فنی به پای کالدرون نرسه اما بارها به چشم خود دیده که چه خبرب بوده سبک و سنگین میکنه وبه نتیجه جالبی نمیرسه ...من خودم فکر میکنم کل نقشه اینه: تیم تا نیم فصل دووم نمیاره و با بازیهای خسته کننده وبیهدف شکست میخوره و این پیرمرد که خواسته یا ناخواسته ماموریتی داره با سناریوی همیشگی اخراج و طلب پول وشکایت تیم رو رها میکنه ..بنظرم کالدرون دورادور از این دست مربیان بزن در رو هستش ..بیاد بیارید تمدید قرارداد باورنکردنی با بازیکنی 32 ساله که یکسال دیگه قرارداد داشت به مدت 2 سال دیگه( مجموعا3سال) بنام محسن ربیع خواه ...ایا این خواسته کالدرون بود؟