سلام حسین جون. سرچ میکردم و پست های موسیقیت رو دیدم. رو این اهنگ جری گلدسمیت پیامم رو میزارم چون این موسیقی حسهای عجیبی به ادم میده تلفیقی از غم و رهایی و ازادگی و زندگی و غبطه گذشته ... زیاد موسیقی( با کلام که اصلا) بیکلام متاسفانه گوش نکردم. اما تو این ۱۲۰ تا موسیقی من جای خالی دو سه تا اثر رو شدیدا حس میکنم. بهت پیشنهاد میدم بهشون گوش کنی( اگر گوش نکردی) مطمئنن تو رده بالاهی لیستت جا میگیرن
.
یک: موسیقی فیلم نگاه خیره اولیس/
دو: موسیقی فیلم روزی روزگاری در امریکا تمام البوم مخصوصا یه ترک که اسمشو نمیدونم اما بینظیر/
سه: موسیقی پایانی فیلم روزی روزگاری در غرب/
چهار: موسیقی فیلم آخرین موهیکان/
پنج: سینما پارادیزو/
شش: موسیقی فیلم هزار توی پن/
پ.ن: تمام کارای موریکونه بی نهایت خوبن
پس بالاخره گذاشتیش
موسیقی این فیلم بینظیره.صرف اسم جری گلداسمیت برای خوب بودن یه اثر کافیه واقعا اسمش برنده
این فیلم و موسیقیش یه جورایی انقلابی حساب میشن مخصوصا موسیقیش چون تا قبلش اکثر آثار شبیه به هم و کمتر دارای خلاقیت نوگرا بودن این یکی تابو رو شکست و بقیه هم راه افتادن
شاید جالب باشه بدونیم ساندترک این فیلم توی اسکار نامزد شد ولی جایزه رو نبرد.جایزه به موسیقی فیلم آنطور که بودیم رسید البته موسیقی بدی نداشت(خواستی میذارمش رو دیوارت) ولی در مقایسه باموسیقی ماندگار پاپیون واقعا حرفی برای گفتن نداشت
خود فیلم هم که خاص،کلاسیک و عالی
شنیده بودم ازش یه بازسازی درست شده که واقعا ناراحتم کرد این اثر اونقدر کامل هست که نیازی به بازسازی نداشت من حتی یک ثانیهاش هم نگاه نمیکنم.یه سکانس داره فیلم محشره توی یه صحرایی یکی از شخصیتها داره راه میره یه عدهای رو میبینه که میگن تو محکوم هستی میگه برای چی رئیس اونا میگه چون زندگیتو تلف کردی و وقتتو هدر دادی اون سکانس مو به تنم راست میکرد
دیدگاهها