سلام دوستان
آیاتی از قرآن کریم (سوره تغابن) به نام خداوند بخشنده ی مهربان. خدا زمین و آسمانها را بحق آفرید و شما آدمیان را به زیباترین صورت برنگاشت و بازگشت همه خلایق به سوی اوست(آیه3) او آنچه را که در آسمان ها و زمین است و آنچه را که پنهان و آشکار کنید همه را می داند و خدا به اسرار دل های خلق آگاه است(آیه 4) آیا حکایت حال پیشینیان که به خدا کافر شدند به شما نرسید؟ که هم در دنیا به کیفر کردارشان رسیدند و (هم در آخرت) عذاب دردناک بر آنان مهیاست(آیه 5) کافران گمان کردند که هرگز برانگیخته نمی شوند؟ ای رسول ما به آن ها بگو به خدای من سوگند که البته برانگیخته می شوید و سپس به نتیجه اعمال خود آگاهی می گردید و این بر خدا بسیار آسان است(آیه 7) پس به خدا ایمان آرید و به رسول او و نوری که فرستاده ایم بگروید و (بترسید که) به هر چه (از نیک و بد) کنید آگاه است(آیه 8) یاد آرید روزی را که خدا همه شما را به عرصه محشر (برای حساب) جمع می گرداند و آن روز روز غبن و پشیمانی (بدکاران) است و هر که (در دنیا) به خدا ایمان آرد و نیکوکار شود خدا گناهش بپوشاند و در باغهای بهشتی که زیر درختانش نهرها جاری است داخل گرداند که در آن بهشت جاودان متنعم باشند و این بحقیقت فیروزی و رستگاری (بزرگ) خواهد بود (آیه 9) و آنانکه کافر شده و آیات ما را تکذیب کردند آنها اهل آتش دوزخ و در آن جاودان مخلدند و آنجا بسیار بد منزلگاهی است. هیچ رنج و مصیبتی نرسد مگر به فرمان خدا، و هر که ایمان آرد دلش را (به مقام عالی رضا و تسلیم) هدایت کند و خدا بر همه امور عالم آگاه است(آیه 10).



