تو این روزها که همه از خداحافظی 8 دوست داشتنی فوتبال ایران حرف میزنن خواستم این حرف ها که تو دلم بود رو بنویسم !
علی کریمی :
بدون شک بهترین بازیکن تاریخ ایران ولی هرگز به این چیزی که حقش بود نرسید و مقصر اول هم خودش بود هیچوفت یادم نمیره وقتی از رئال اومدن و بازی اسطوره ببینن تنها علت انصرافشون از خرید رو تنبلی این بازیکن اعلام کردند که بعدها همین هم شد بعد از مصدومیتش تو بایرن هرگر برای پس گرفتن جایگاهش تو تیم تلاشی نکرد متأسفانه الان هم میخوایم اخلاقشو مورد تحلیل قرار بدیم :
1. اخلاقی خارج از زمین :
علی کریمی فقط یه شخص مشهور تو فوتبال نبود بلکه شخصی مردمی بود همیشه و کارهای خیر و انسان دوستانش نمیشه فراموش بشه شاید همین که از کسی ترسی نداشت و همیشه واقعیت ها رو میگفت براش خیلی جاها دردسر ساز شد ولی از کسی نترسید و بازهم راه خودشو رفت و بخطر همینه که جز محبوب ترین ورزشگاه های کشور شد چون خودش بود و کنار مردم بود و برای رسیدن به قدرت خودشو خراب نکرد .
2. اخلاق داخل زمین :
هرچقدر تو خارج از زمین فوتبال اخلاق علی کریمی الی بود ولی هیچوقت بازیکن با اخلاقی تو زمین نبود .
شاید همین مسأله تو پیشرفتش تأثیر گذار بود و هیچوقت نتونست به اونچیزی که لایقش بود برسه دوستای عزیز پرسپولیسی ناراحت نشید ولی چه سالی علی کریمی تو پرسپولیس بود و این تیم دچار حاشیه نشد و تیم از هم نپاشید (بعد از رفتنش به اروپا ) علی کریمی تو هر تیمی که بود اون تیم به طرز شدیدی باند بازی داشت و نتیجش ایجاد ترفقه بین بازیکنا و کادر فنی و در تهایت پاشیده شدن تیم بود .
حتی وقتی تو بایرن بود هم رابطه خوبی با مربی نداشت خودشو بالاتر از تیم میدونست و ای کاش که اینجوری نبود چون اگه یکم قدر خودشو میدونست الان فقط جز بهترینای کشور نبود بلکه جزی بهترین های دنیا میشد افسوس ! افسوس و باز هم افسوس !
در کل بخاطر خلق همه صحنه هایی که ما رو به وجد آورد عاشق فوتبالمون کرد ازت ممنونیم امیدواریم که کنار خانوادت زندگی شیرین و عالی داشته باشی اسطوره .
