در حال حاضر دو تیم بزرگ اسپانیا دارن قربانی پارتی بازی و وطن دوستی فرانسوی ها میشن. توی رئال که زیدان از وقتی برگشته با اختیار تامی که از پرز گرفته به وضوح این مسئله رو داره نشون میده. خرید مندی با 50 میل و رد کردن یه مدافع چپ اسپانیایی. حمایت از بن زما هم که البته قدمت چند ساله داره و استارتش از همون وقتی که هیگواین رو رد کردن که بنزما رو نگه دارن خورد (اگر اشتباه نکنم اون موقع هم زیدان دستیار آنچلوتی بود و بعنوان اسطوره شون نفوذ زیادی داشت)
اما توی این پست بیشتر بحثم راجع به بارسا هست. با اینکه یکی از تحسین کنندگان آبیدال هستم (البته بخاطر عملکرد خوبش در تابستان قبل، وگرنه این تابستون که کار خاصی نکردن هیچ کدوم از مسئولای باشگاه) اما نمیشه چشم رو روی پارتی بازیش برای فرنسوی ها بست.
حتی به نگه داشتن امتیتی هم حرف وارده. با توجه به مصدومیتی که داشت و اینکه بخاطر حضور در جام جهانی یه فصل باشگاهی خودشو فدا کرد. و الان هم تضمینی نیست بتونه مدافع قابل اتکایی باشه برای فصل بعد. اونم در شرایطی که ده لیخت رو از دست دادن، فرمایلن هم رفت و مدافع دیگه ای هم نخریدن
و بیشتر از همه سر فروش مالکوم در حالیکه دمبله همچنان بعد از دو فصل کارایی پایین، رفتارهای غیر حرفه ای و مصدومیت های متعدد با قدرت در باشگاه مونده و هر فصل هم با تکرار این کارها داره از قیمتش کم میشه. اونم چه فروشی. با یه مبلغ مسخره و فقط به اندازه همون پولی که خریدنش در حالیکه با این سن کم یه استعداد با پتانسیل بالا محسوب میشه. (البته اینکه مربی احمقمون هم در فروشش سهم زیادی داشته مشخصه ولی مدیریت هم کم مقصر نیست). دور نمیبینم وقتی رو که دوباره دمبله با یه مصدومیت در مقطع حساس فصل و نداشتن جانشینی مثل مالکوم دستمون رو توی پوست گردو گذاشته باشه. بله یه روی سکه هم اوج گرفتن و درخشیدنش هست ولی با توجه به سابقه دو فصل گذشته فعلا که نمیشه روی این مورد حساب کرد.
به نظر میاد در حال حاضر فرانسوی ها دارن از بارسا و رئال برای پیشرفت فوتبال کشورشون و فرصت دادن های بیش از حد به بازیکن های فرانسوی استفاده میکنن که اصلا موضوع جالبی نیست