بزرگواران هرچه قدر دوست دارید دیس بدهید ، اما اگر صادقانه به وضع نگاه کنیم ، بالاترین توقعی که میتوان از این تیم داشت، تکرار موفقیت سال گذشته یعنی صعود به یورولیگ است. این تیم در خط وسط ، فلینی و هررا را بدون جایگزین از دست داده است، خط هافبک بی نهایت مریض و سستی متشکل از دو عنصر کند و پیر مثل ماتا و ماتیچ ، و سه تا محصول آکادمی مفنگی و مسخره ی خودمان ، لینگارد، مک تامنی و پریرا و البته یک فرد برزیلی به نام فِرِد ،که من حقیقتاً شک دارم فوتبالیست باشد و احتمالاً موز فروش یا معلم رقص سالسا هست. و نهایتاً یک بازیکن لیگ دوئی که چون میتواند مثلاً سریع بدود( نتایج تست سرعت لو داده شده توسط لوکاکو البته نشان داد سرعت آنچنانی هم ندارد!) مورد انتقاد هنوز واقع نشده توسط هواداران ساده دل. این خط هافبک مثلاً قرارست به جنگ ارتش هافبکهای خلاق ، ماهر روی زمین و با دید وسیع سیتی برود. حتی مقایسه این دو خط هافبک خنده دار است. اما در خط حمله، سانچزی را داریم که بود و نبودش فرقی ندارد، دلقکی اینستاگرامی به اسم رشفورد را داریم که کرنرها و ضربات آزادش مضحکه خاص و عام هست در جزیره و نهایتاً مارسیالی که به اندازه کریس رونالدو حاشیه دارد. لوکاکو را هم داریم از دست میدهیم که تنها مهاجم واقعی تیم بود. وضعیت مضحک خط دفاعی با حضور آشغالهائی مثل یانگ و جونز و اسمال ، کمی تعمیر شد با اضافه شدن دو انگلیسی دیگر (!) یعنی وان بیساکا و مگوایر ، که من شخصاً مگوایر را در سطح دفاع وسطهای سطح اول اروپا نمیدانم ، اما بهرحال هرچه باشد از جونز و اسمال بهترست. در دروازه که برای چندین سال گذشته نقطه قوت ما بوده ، دخیائی را داریم که یک دوره ی چندماهه افت را دارد تجربه میکند و من نمیدانم مثلاً چه چیزی دقیقاً عوض شده که مردم توقع دارند جهش فوق العاده ای از این تیم ببینند؟ بدترین نقطه و ضعیف ترین جا اما ، کادر فنی افتضاح، کم تجربه و کپی کار یونایتد است. همه کسانی که با سولشر سلام و علیک کرده اند اذعان میکنند که طرف سعی دارد مو به مو کپی کاری کند کارهای فرگی را ،و این حماقت بزرگیست. متدها و روشهای فرگی مربوط به زمان خودش بود و خود فرگوسن اگر روی کار بود متناسب با وضع فعلی تغییرات متعددی در ایده هایش اجرا میکرد ، همانطور که بعد از خرید چلسی توسط آبرام ، هم در تاکتیک ها هم در ترانسفرها تغییر ایجاد کرد ، همانطور که بعد از ظهور شیوخ ابوظبی در سیتی همانکار را کرد . نظر به اینکه وولوز و اورتون هم قوی شده اند من حدس میزنم کار سختی برای صعود به یورولیگ و تکرار نتیجه فصل قبل را داشته باشیم با این ترکیب و این نیمکت . زمان آن رسیده که منچستر فرگوسن را از یاد برده و به یک منچستر وسط جدولی خودمان را عادت بدهیم. زمستان در راهست.
صعود به یورولیگ ، نهایت آرزوی یونایتد برای این فصل.
۲۴۰ بازدیددوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ - 0۸:۰۵


