چند سال پیش مستندی دیدم از یک هموطن که در یکی از روستاهای استان فارس جذب گردشگر کرده بود ، البته با چاشنی شارلاتانیسم . برای مثال یک کاسه ماست و خیار به قیمت بیست هزار تومان ( قیمت چند سال پیش ) . همین فرمان را بگیرید و جلو بروید . کرایه ی هتل و تاکسی و ... .
این اروپاییها احمق نیستند . بالاخره می فهمند که سرشان بابت قیمت کلاه رفته و دیگر به ایران نمی آیند و دیگران را نیز از طریق شبکه های مجازی تشویق می کنند به ایران نروند . تا کی باید منافع بلند مدت را فدای سود کوتاه مدت کنیم ؟! در این وضعیت اسفبار تحریمهای اقتصادی که کشور نیاز به ارز دارد یکی از راههای برونرفت از این بحران توسعه ی گردشگری می توانست باشد . ترکیه و امارات را ببینید . کتک زدن این آلمانی فلک زده دیگر چه صیغه ای است .