طرفداری- به حال و هوای فصل قبل برمیگردیم؛ زمانی که انتقادات از باشگاه و بازیکنان به اوج خود رسیده بود. آمادگی بدنی بازیکنان بسیار پایین است، 10 تیم در لیگ برتر گلهای خورده کمتری نسبت به منچستریونایتد دارند، بارسلونا به راحتی یونایتد را در اروپا مغلوب کرده است، احتمال جدایی اندک بازیکنان خوب تیم وجود دارد و در نهایت رتبه ششم لیگ کسب میشود. برخی از بازیکنان در الدترافورد هو شدند، هشتگهای glazersout افزایش یافت و تماشاگران پس از بازی با منچسترسیتی ورزشگاه را به یکباره ترک کردند که این مورد به یکی از زشتترین صحنههای تاریخ الدترافورد تبدیل شد. از نگاه فنی، منچستریونایتد در چهار پست به بازیکنانی برای ترکیب اصلی نیاز داشت: دفاع راست که اشلی یانگ و دیو دالوت انتظارات را برآورده نکردند؛ دفاع وسط که چند سال است به پاشنه آشیل تیم تبدیل شده است؛ خط هافبک که با خروج فلینی و هررا کمبود بازیکن وجود دارد و در نهایت وینگر راست که بازیکن تخصصی برای ایفای نقش موجود نیست. در ادامه مقاله ابتدا خریدهای جدید منچستریونایتد را بررسی کرده و سپس نگاهی به دیدگاه نقل و انتقالات باشگاه خواهیم داشت.
تصویر1. ورودیها و خروجیهای تاپ سیکس در تابستان 2019 (تا تاریخ بسته شدن پنجره لیگ برتر انگلیس)
دنیل جیمز، بازیکنی برای ضد حمله
اولین ورودی تیم در پستی بازی میکند که کمتر کسی فکر خرید بازیکن را میکرد. با این حال خرید دنیل جیمز آنقدر به صرفه بود که همگان را برای خرید او قانع کند. به گفته اوله گونار سولسشر، جیمز به عنوان وینگر چپ و راست مورد استفاده قرار خواهد گرفت. البته او در بازیهای پیشفصل نشان داد که در سمت چپ عملکرد بهتری نسبت به سمت راست دارد. شتاب و سرعت، نقطه قوت این خرید 15 میلیون پوندی است و تکنیکش جای قدرت بدنی را برای دوئلها پر کرده است. اگر انتظارات از جیمز به اندازه سانچز و مارسیال نباشد، او میتواند هواداران را راضی کند.
آرون ونبیساکا، در فاز دفاعی عالی و در فاز هجومی قابل قبول
کریستال پالاس میدانست که منچستریونایتد چقدر به جذب این بازیکن آیندهدار علاقه دارد؛ از طرفی وابستگی تاکتیکهای سولسشر به فولبکها باعث شد تا در نهایت رقم 50 میلیون پوندی این بازیکن پرداخت شود. ونبیساکا به خاطر پاهای بلندش به عنکبوت معروف شده و در تکل زدن فوقالعاده است. قطع توپ، فیزیک مناسب و پیشبینی مهاجمین حریف از دیگر مزیتهای این خرید است. ونبیساکا در فصل قبل و در بین تمامی بازیکنان لیگ برتر، رتبه دوم در تعداد قطع توپ و رتبه سوم در تعداد تکلها را داشته است. با انتقال 60 میلیون پوندی ژائو کانسلو از یوونتوس به منچسترسیتی فشار کمتری بر روی ونبیساکا خواهد بود و او که در تور پیشفصل نیز از بهترینهای یونایتد بود، احتمالاً فصل خوبی را خواهد گذراند.
هری مگوایر، بهترین مکمل برای ویکتور لیندلوف
وودوارد با یک سال تأخیر هری مگوایر را به الدترافورد آورد و در واقع بدهی او به ژوزه مورینیو در زمان سولسشر پرداخت شد. 80 میلیون پوند برای این بازیکن، رکورد ماتیاس دلیخت و ویرجیل فندایک را شکست که به ترتیب آیندهدارترین و بهترین مدافع میانی حال حاظر دنیا محسوب میشوند. شاید مگوایر بهترین دفاع نباشد اما شرایط بازار است که قیمتها را تعیین میکند. مگوایر با قدرت بدنی بالا، آرامش در بازی و توانایی رهبری میتواند خط دفاعی یونایتد را مستحکم کند. این بازیکن به خاطر قدرت سرزنی به Slab Head یعنی کله سنگی معروف شده است.
بهتر است که دو دفاع میانی تیم مکمل یکدیگر باشند. یک بازیکن چابک، تکنیکی، بازیساز با انعطافپذیری بالاتر (همانند لیندلوف، واران و لاپورت) و یک بازیکن فیزیکی با قدرت بدنی و سرزنی بالاتر که کنترل خط دفاع را برعهده دارند (مانند مگوایر، کولیبالی و فندایک). در بین گزینههای موجود در بازار هری مگوایر و کلودیو کولیبالی بهترین گزینهها بودند که برعکس لیندلوف در سمت چپ خط دفاعی بازی میکنند. مگوایر به دلیل قیمت پایینتر، سن کمتر، ملیت انگلیسی و سازگاری با لیگ جزیره گزینه معقولتری نسبت به کولیبالی بود و میتوان گفت بهترین بازیکن موجود در بازار جذب شد.
| مگوایر | فندایک | لاپورت | راموس | کولیبالی | هوملز | اومتیتی | کمپانی | پیکه | دلیخت | |
| دقایق بازی | 8320 | 7500 | 8440 | 7250 | 8670 | 6170 | 5510 | 3440 | 7980 | 6450 |
| تکل | 148 | 102 | 144 | 122 | 169 | 145 | 86 | 50 | 116 | 82 |
| نبرد هوایی موفق | 71% | 74% | 67% | 65% | 57% | 66% | 65% | 72% | 71% | 62% |
| قطع توپ | 148 | 141 | 140 | 141 | 146 | 144 | 102 | 48 | 104 | 107 |
| دفع توپ | 469 | 499 | 341 | 268 | 362 | 172 | 166 | 179 | 376 | 317 |
جدول 1. مقایسه آماری مدافعین برتر دنیا در دو فصل اخیر. رنگ قرمز، نارنجی و سبز به ترتیب رتبه اول، دوم و سوم نشان میدهد (منبع: BBC به نقل از opta)
عملکرد منچستریونایتد در تابستان 2019
بنظر میرسد که معیارهای باشگاه برای خرید بازیکن عوض شده است. خرید سه بازیکن بریتانیایی که علاقهمند به حضور در منچستریونایتد هستند یک اتفاق مثبت است. وودوارد از خرید دیبالا و اریکسن به دلیل عدم علاقه قلبی منصرف شد و این یعنی قرار نیست برای هر کسی پول زیاد پرداخت شود. حقوقهای جیمز و ونبیساکا همانند دیگر بازیکنان جوان تیم بوده که اکثرا بین 70 تا 80 هزار پوند در هفته است. همچنین باشگاه توجه بیشتری به جوانان داشت و جا برای برخی از بازیکنان آکادمی را باز کرده است.
نکات منفی هم در تابستان امسال وجود داشت. اولین مورد لو رفتن اکثر گزینههای منچستریونایتد قبل از پیشنهادهای رسمی است؛ چیزی که برای سایر باشگاههای تاپ سیکس کمتر رخ داده است. دوم، روند کند مذاکرات و کار همزمان بر روی گزینههاست. بنظر میرسید که استخدام مدیر ورزشی جزو اهداف گلیزرها نباشد و همچنان وودوارد همه کاره خواهد بود. سوم، ناکامی در خرید مانژوکیچ برای بالانس کردن جوانی و تجربه و همچنین اضافه کردن قدرت سرزنی در خط حمله است. فعلاً تنها بازیکنان آزاد مانند فرناندو یورنته در دسترس هستند. چهارم، فروشهای نامناسب باشگاه است. شاید برخی پیشنهاد نداشته باشند اما دارمیان در 4-5 پنجره قبلی پیشنهاد داشته و با رسیدن به پایان قراردادش قیمت او کمتر و کمتر شده و در ضمن حقوق 3 میلیون پوندی دارمیان در هر سال هم باید پرداخت شود. مارکوس روخو به اورتون فروخته نشد و حالا با ترافیک زیاد خط دفاعی، احتمالاً توانزبه باید قرض داده شود (هر چند که هنوز فروش بازیکن به لیگهای خارجی امکانپذیر است).
عجیبترین تصمیم این پنجره اما نخریدن یک هافبک بود. اینکه باشگاه برای کاهش انتقادها فلینی را به فروش میرساند و به دلیل حقوق درخواستی بالا، هررا را رها میکند به خودی خود بد نیست. اما باید دید برای آنها جانشین وجود دارد یا خیر؟ اگر فرد برزیلی نسبت به فصل گذشته پیشرفت کند میتوان گفت هافبکی با ویژگیهای مشابه هررا هنوز در ترکیب تیم وجود دارد و بهتر است هافبکی متفاوت جذب شود. وقتی به کریستین اریکسن به عنوان یک هافبک بازیساز و وقتی به شان لانگاستاف به عنوان یک هافبک دفاعی، پیشنهاد داده میشود یعنی باشگاه خود میداند که نیاز به هافبک دارد. با این حال پس از نافرجامی در انتقال این دو بازیکن، هیچ گزینه جانشینی خریداری نشد. خط هافبک نقطه قوت فصل قبل بود اما حالا به پاشنه آشیل تیم تبدیل شده است و شاید باز هم نارضایتی پل پوگبا را در بر داشته باشد. باید ببینیم که در صورت بروز مشکل آیا وودوارد با چند ماه تأخیر به سراغ یک هافبک خواهد رفت و آیا اصلاً از خواستههای سولسشر حمایت خواهد کرد؟ شاید اوله با استفاده از دو هافبک در سیستم 4231 تا حدی مشکل هافبک را برطرف کند اما شکی نیست که فشار بر روی خط هافبک بیشتر از فصل قبل خواهد بود و موفقیت به کمی خوششانسی هم احتیاج دارد.
مقایسه با دیگر تیمهای لیگ جزیره
در انتهای فصل قبل شایعاتی از بودجه 200 میلیون پوندی منچستریونایتد در تابستان بود اما با احتساب رقم فروش لوکاکو، تنها 74 میلیون پوند بودجه در نظر گرفته شده است که تقریباً مشابه سال گذشته است. ضمناً در این آمار فروش 12 میلیونی فلینی لحاظ نشده و فروش احتمالی دارمیان و روخو نیز ممکن است باز هم این این هزینه را کاهش دهد. منچسترسیتی که در فصل گذشته تمام عناوین داخلی را درو کرد از یونایتد پول بیشتری خرج کرده است.
تصویر 2. میزان هزینه خالص باشگاههای لیگ برتر انگلیس (تا زمان بسته شدن پنجره لیگ این کشور)
وقتی به خرید سایر تیمها نگاه میکنیم متوجه میشویم که آنها نیز قدمهایی در جهت تقویت تیم خود برداشتهاند. البته چلسی به دلیل محرومیت تنها پولیشیچ را جایگزین هازارد کرده است و بازگشت مصدومان لیورپول (به گفته کلوپ) همانند خرید بازیکن است. تمرینات و بازیهای پیشفصل منچستریونایتد بسیار بهتر از سال قبل بوده و حداقل در این زمینه از رقبا عقب نماندهاند. حواشی نیز تا حد زیادی از این تیم دور شده و سوسلشر سعی کرد تا حد ممکن اخبار مربوط به لوکاکو و حواشی لینگارد را کنترل کند.
سخن پایانی
خرید جیمز به همراه گرینوود و چونگ تا حدی کیفیت وینگر راست را بهبود داده است. با اضافه شدن ونبیساکا و مگوایر دو نقطه ضعف اصلی تیم پوشش داده شد و فروش بدون جانشین هافبکها یک خلا در این پست ایجاد کرده است. از اول هم قرار نبود که منچستریونایتد برای قهرمانی رقابت کند. نقل و انتقالات این باشگاه یک فرآیند چندمرحلهای است که تنها اولین مرحله آن انجام شده است. زمستان و تابستان آینده مشخص خواهد کرد که برنامه بلندمدت باشگاه برای خریدها چه بوده و ریسک سرمایهگذاری بر روی جوانان آکادمی به چه اندازه جواب داده است. پیشبینی شرایط منچستریونایتد از سال قبل هم دشوارتر است و باید دید سولسشر با تاکتیکها و ابزارهای فعلی چه نتیجهای کسب خواهد کرد و بازیکنانی مانند فرد، سانچز، مارسیال، چونگ و... تا چه اندازه تغییر خواهند کرد. جدول لیگ برتر انگلیس هم در سالهای اخیر نشان داده است که فوتبال در این لیگ از قبل مشخص شده نیست. با شروع لیگ برتر از امروز بهتر است که هواداران تیمها نقل و انتقالات را فراموش کنند و توجه خود را به متن فوتبال و چیزی که درون زمین رخ میدهد معطوف کنند.