گاه و بیگاه از من میپرسند:
«به جز كشور خودت به كدام كشور ديگر علاقه داری؟»
هميشه يک جواب داشتهام:
«تايوان!» و مردم میپرسند «تايوان؟ چرا تايوان؟»
جواب خيلی ساده است؛ چون تايوان صخرهای لم يزرع در دريایی پر از امواج توفانی و بدون منابع طبيعی برای زندگی كردن است؛ حتی برای ساخت و ساز بايد از چين، شن و ريگ وارد كند.
با وجود همه اين ها چهارمين ذخاير كلان مالی دنيا را در اختيار دارد. زيرا به جای كندن زمين و استخراج هر آنچه كه بالا میآيد، تايوان ذهن و افكار 23 ميليون تايوانی را میكاود، استعدادشان را، انرژیشان را و هوش و ذكاوت شان را، چه زن و چه مرد.
هميشه به دوستانم در تايوان میگويم: شما خوشبختترين مردم دنيا هستيد، چطور اين قدر خوشبخت شدهايد؟
نه نفت داريد، نه سنگآهن، نه جنگل، نه الماس، نه طلا، فقط مقدار كمی ذخاير ذغال سنگ و گاز طبيعی .
به خاطر همين هم است كه فرهنگ تقويت مهارتهايتان را توسعه دادهايد؛ کاری كه امروزه ثابت شده با ارزش ترين و تنها منبع تجديد پذير واقعی در جهان است!