پرویز پورحسینی که در تنها تجربۀ تئاتری فروغ فرخزاد با او همبازی بود در گفتگوی ویدیویی هفتۀ قبل مجله فیلم به هوشنگ گلمکانی گفت: ایشون (یعنی فروغ) علاقۀ زیادی به بازیگری نداشت... یه دفعه به خود من گفتش "شماها چه جوری هر شب یه چیزی رو تکرار میکنین؟" ***** ... تکرار نانِ روزانه است. آنچه تکرار میشود پیشتر بوده وگرنه نمیتوانست تکرار شود... عشق به تکرار از یقین سُرورآمیزِ لحظه یا آن پدید میآید. تکرار را چیزی نو میکند و دوباره به وجود میآورد. تکرار را خواستن اما شهامت میطلبد. انسان از طریق تکرار قادر میشود هم با خود هم با دیگری صادق باشد. بیوفائی به خود و به دیگران از ناکامی در تکرار میآید. فقط کسی به تمام معنا شادمان است که خود را با این پندار واهی نفریبد که تکرار باید چیزی نو باشد چرا که در آن صورت از آن سیر میشود...
(جملاتی از کتاب تکرار سورن کییرکگارد به انتخاب مسعود فراستی در برنامۀ کتاب باز. مهر ماه 1397)