از آلبوم عکسهای bbc در غزه، در یکی از عکس‌ها پیرزنی بر روی ویلچر در حال فرار، پرچمی سفید به دست گرفته. عکس عجیبی است. ظاهرا در حمله‌ی زمینی، ارتش اسرائیل دیگر هرچه را ببیند می‌زند، گویا از اطلاع رسانی های قبلی هم خبری نیست ! پارچه سفید پیرزن می‌تواند نشان از این نکته باشد،پارچه ای که مدتهاست در دست ساکنان غزه است. به قول مقاله نویس هاآرتص: "وقتی با محاصره اقتصادی نمی‌گذاریم اهالی غزه بندری داشته باشند که توت فرنگی‌های سرخ‌شان را صادر کنند، برای آن‌ها راهی نمی‌ماند جز این‌که خون سرخ‌شان را صادر کنند." طنز عجیب روزگار، همزمانی نسل کشی غزه با حوادث عراق است ، داعشی هایی که به گفته خود برایِ "جهاد" جانشان در می رود، دریغ از کمترین تحرک یا بیانیه ای یا انتشار ویدئو ای در باب حواث غزه!! (شاید هم من اسیر توهم توطئه شده ام!) هرچه بر تعداد کشته های غزه افزوده می شود(تا امروز 550 نفر،که قریب به یک چهارمشان کودکان اند) این سخن آرنت نمود عینی بیشتری می یابد: آن یهودیانی که دیگر به خدای خود به شیوه‌ای سنتی باور ندارند اما همچنان خودشان را به نحوی از انها "برگزیده" می‌دانند، از این امر هیچ منظور دیگری نمی‌توانند داشته باشند مگر این‌که آن‌ها برحسب طبیعت بهتر، خردمندتر، شورشی‌تر یا نمک جهان* هستند . این را هر جور دوست دارید بالا و پایین‌اش کنید، باز چیزی نیست مگر نسخه‌ای دیگر از خرافه نژادپرستانه