به عنوان یه آرسنالی ( یه توپچی )

ایستفیلد فروخته شد و الان خیلی داغونم... کاشکی نبری رو نفروشن... اون اتحادیه لعنتی به بازیکنهای ما مجوز کار نمیده ( اگه منچستر بود به 15 ساله هاشونم مجوز میدادن ) مجبور شدیم قرضی بدیم 1 کیشون رو دوباره که ولینگتون سیلوای 19 ساله بود که از من به شما نصیحت بشینید کلیپاشو ببینید چه بازیکن خوبیه و پستشم مهاجم هستش... دقت کنین 19 ساله که نتونست مجوز کار بگیره احتمالاً، ایستفیلد هم که نمیدونم چرا فروختن :((( - اه بزرگترین زد حال بود واسه من... روزی که تصمیم گرفتم بازی های آرسنال رو دنبال کنم کلیشی 18 ساله و فابرگاس 16 ساله و ون پرسی 19 ساله رو دیدم تو ترکیب که جای امثال کول و ویرا و برگکمپ بازی میکردن... تو این سالها شاید جام نمیووردیم ولی ناراحتیم تموم میشد وقتی امثال جک ویلشر و آرون رمزی... امثال نصری و فابرگاس رو به چالش میکشیدن... الان هم میدیدم امثال کریستفر اولسن و توماس ایستفیلد و زلالم و نبری و میاچی بقیه رو به چالش میکشن... امروز تیتر دیدم ایستفیلد ( خیلی دوستش داشتم ) رو فروختن اصن دیوونه شدم و وقتی دیدم نبری رفته کلا رفتم تو کما... خیلی از طرفدارا فلسفه باشگاه رو که جوونگرایی بود پسندیدن و طرفدار تیم شدن... ولی انگار داره از بین میره... که با این نابودی این فلسفه ( دلیل طرفداری خیلیا از جمله خود من ) طرفدارای باشگاه هم میرن و شاید درسته به سمت جام گرفتن بریم ولی طرفداری که با جام بیاد بدون جام هم میره و به درد لای جرز دیوار میخوره... حرف دل خودمو زدم... نه صدام به گوش اون لعنتیا میرسه نه یه طرفدار کم و زیاد چیزی از آرسنال میگیره... مطمئنم با این شیوه خیلیا پشیمون میشن از طرفداری تیممون و من شاید اولیشون باشم... مرسی