طرفداری- خوان ماتا می‌گوید باشگاه‌های زیادی هستند که با دیده حسادت به کارنامه منچستریونایتد نگاه می‌کنند و به همین دلیل ناکامی این تیم، برای آن‌ها مایه شادمانی است.

هافبک ۳۱ ساله شیاطین سرخ مصاحبه‌ای مفصل با تلگراف داشته است که در ادامه قسمت‌های مهم آن را می‌خوانید. ماتا در ابتدا در مورد تمدید قراردادش با منچستریونایتد توضیح داد: 

راستش را بخواهید نمی‌دانستم چه می‌شود؛ اطمینان صد درصدی نداشتم. می‌دانم حسم به دنبال ماندن بود ولی نمی‌دانستم چه اتفاقی خواهد افتاد. می‌خواستم بمانم چون نمی‌خواستم با این حس که: «خب... به چه چیزی رسیدم؟» اینجا را ترک کنم؛ در این صورت خودم را نمی‌بخشیدم. واقعا دوران چالش بر انگیزی بود ولی به ذهنیتی که داشتم افتخار می‌کنم. بازی نکردن و بیرون ماندن از تیم در برخی مقاطع، خوب کار نکردن تیم و انتقادات برای همه ما دشوار بود. راه آسان‌تر این بود که بگویم: «من در دوران متفاوتی به این باشگاه آمدم ولی نشد که بشود. خداحافظ.» نه، با افتخار می‌گویم دوست دارم به تیم در راه کسب جام‌های بزرگ کمک کنم، می‌خواهم وقتی قهرمان می‌شویم اینجا باشم. می‌خواهم زمانی که این باشگاه را به جایی که به آن تعلق دارد بر می‌گردانیم، اینجا حضور داشته باشم. 

آخرین بازی از اولین فصل پسا سر الکس فرگوسن بود؛ جایی که منچستریونایتد در خانه با ساوتهمپتون رو به رو می‌شد و پس از ۲۵ سال، حتی به لیگ اروپا هم راه پیدا نکرده بود زیرا در رده هفتم جدول قرار داشت. ماتا انتظار داشت در پایان بازی شاهد نارضایتی طرفداران باشد اما تشویق اعضای تیم از سوی طرفداران، او را غافلگیر کرد. 

باورنکردنی بود و آن اتفاق باعث شد به خودم بگویم: «ببین کجا هستی». واقعا نمی‌دانستم چه واکنشی نشان خواهند داد زیرا احتمالا در باشگاهی دیگر، به نحو دیگری رفتار می‌کردند. اما با دیدن چهره تماشاگران و آن‌هایی که با اراده‌ای که به ما هم منتقل می‌شد می‌گفتند سال بعد، فهمیدم شایستگی چیزی بیش از این را دارند. لحظات مأیوس کننده‌ای برای آن‌ها و ما وجود داشته است ولی همه ما حامی این باشگاه هستیم و تنها راه برون‌رفت از این شرایط، همدلی است. فوتبال چیزی فراتر از یک مسابقه برد و باخت است. اگر به دور دنیا سفر کنید، می‌بینید بیشتر یک سبک زندگی یا راهی برای فرار از شرایط بد است. فوتبال زمینه‌ای است تا به مردم کمک کنیم زندگی خود را بسازند. این قوی‌ترین نیروی دنیا است.

ماتا به حضور در منچستر و بازی کردن برای این تیم پر افتخار، می‌بالد. 

بازی کردن برای این باشگاه، واقعا اتفاق خاصی در زندگی حرفه‌ای یک بازیکن است. واقعیت این است که بازیکنان زیادی نمی‌توانند بگویند برای منچستریونایتد بازی کرده‌ام و شش، هفت یا هشت سال آنجا بودم. این مایه افتخار است. بنابراین حضور در اینجا و دیدن طرفداران میلیونی تیم نشان می‌دهد که در بزرگ‌ترین عرصه ممکن حضور داری. زمانی که کودکی در اسپانیا بودم، تنها چیزی که می‌خواستم این بود که فوتبالیست حرفه‌ای شوم. پدرم فوتبالیست بود ولی هرگز در دسته اول بازی نکرده بود و من می‌خواستم با رسیدن به آن سطح، باعث افتخار خانواده‌ام شوم. سپس به سطح دلخواه و حتی چیزی فراتر از آن رسیدم. می‌دانم الان در باشگاهی هستم که روزگاری دیوید بکام، رایان گیگز، پل اسکولز و اریک کانتونا برایش بازی می‌کردند و گاهی این خیالی به نظر می‌رسد. 

او در ادامه در خصوص فشارهایی که روی خودش و هم تیمی‌هایش قرار دارد، افزود:

شما خبرنگاران بیشتر در مورد یونایتد حرف می‌زنید تا سایر باشگاه‌ها، درست است؟ اگر به تلویزیون نگاه کنید، بسیاری از کارشناسان، بازیکنان سابق منچستریونایتد هستند. در روزنامه‌ها هم همیشه خبرهایی در مورد ما است. حتی کوچک‌ترین مسائل هم بزرگ جلوه داده می‌شوند چون پای منچستریونایتد در میان است. همه خواستار بد کار کردن ما هستند و این باعث می‌شود اتحاد بیشتری داشته باشیم. این یکی از چیزهایی است که این باشگاه را خاص می‌کند. یونایتد در طول سالیان به افتخارات بسیاری دست یافته که برابری کردن با آن‌ها دشوار است اما داشتن برتری تاریخی هم حس خوبی دارد. نمی‌توان ناگهان به اینجا رسید؛ این نیازمند زمان است و فرهنگ خودش را می‌طلبد. 

هافبک سابق والنسیا و چلسی قصد دارد پس از فوتبال هم تماسش را با ورزش حفظ کند. 

مثل صنعت سینما است؛ ابتدا بهترین چیزی که می‌توانید باشید یک بازیگر است و سپس کارگردان. چه چیزی مرا در یونایتد ارضا خواهد کرد؟ نمی‌دانم (اندکی مکث می‌کند). بدیهی است که همراه تیم قهرمان لیگ اروپا و جام حذفی شدیم؛ ما لحظات خوب و بدی داشتیم ولی می‌خواهم برای لحظات خیلی خیلی خوب هم اینجا باشم. افتخار می‌کنم که در شرایط بد کنار تیم بوده‌ام و همیشه بهترین تلاشم را انجام دادم. ما از این حرف می‌زنیم که قهرمانی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان فوق العاده خواهد بود. اما حتی اگر به آنجا نرسیم، تمام تلاشم را می‌کنم تا باشگاه به جایگاهی که به آن تعلق دارد برگردد زیرا گاهی به هدف دلخواه نمی‌رسید ولی می‌توانید دست کم تمام تلاش‌ خود را به کار بگیرید.