نشسته‌ام به صف نگاه میکنم قابلمه آه میکشد تو از کدام دیگ نذری میرسی؟ خیال خوردنت چه دلپذیر بود جوانی‌ام در این صفوف پیر شد قیمه نخوردم، دیر شد همین

*هوشنگ ابتهاج*