اوون هارگریوز هافبک انگلیسی تیم بایرن از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ بود. از اون هافبک های باکسی که من خیلی بازیش رو دوست داشتم. اوون از سال ۹۷ به بایرن اومد و از سال ۲۰۰۰ و درسن ۱۹ سالگی به جمع تیم بزرگسالان بایرن اضافه شد و همراه بایرن در سال ۲۰۰۱ قهرمان اروپا شد.
ولی یک تصمیم باعث شد تا زندگی حرفه ای هارگریوز دگرگون بشه. اوون که در سال ۲۰۰۶ بهترین بازیکن تیم ملی انگلستان لقب گرفت در سال ۲۰۰۷ تصمیم به جدایی از بایرن گرفت و به منچستر یونایتد پیوست. ولی این انتقال چندان مفید نبود و بعد از اون بود که مصدومیت های پیاپی و طولانی مدت باعث شد تا تعداد بازیهای هارگریوز در یونایتد تا سال ۲۰۱۱ به عدد سی هم نرسه و حتی انتقالش به من سیتی هم نتیجه ای نداشت و درنهایت هارگریوز در سال ۲۰۱۲ و در سن ۳۱ سالگی بازنشسته شد!!!
تصمیم هارگریوز به ترک بایرن در سال ۲۰۰۷ سودی براش نداشت. هافبک پرتلاشی که در سال ۲۰۰۵ اولین گل بایرن رو تو ورزشگاه آلیانز زد و اگه تصمیم به جدایی نمیگرفت شاید او هم عضو تیم ۲۰۱۳ و فاتح سه گانه میبود.