فیلم غلاف به نظر من یکی از بهترین فیلمهایه که به جریان جنگ ویتنام می پردازه اما قطعا بهترین فیلم استنلی کوبریک نیست گرچه به خوبی تونسته با یه فیلمنامه اقتباسی خوب فیلم رو راه بندازه
فیلم سه بخش داره بخش اول آموزش سربازهای داوطلب برای جنگ ویتنامه ؛ این بخش فیلم با بازی بینظیر آر لی ارمی در نقش گروهبان هارتمن انقدر درخشانه که برای خود من مرگ هارتمن پایان فیلمه
بخش دوم وارد شدن به جنگه که فیلمساز فقید و محترمش نتونسته خوب از عهدش بر بیاد بجای تقبیح جنگ ، سربازای آمریکایی و رفتاراشونو سرزنش میکنه مخصوصا اون صحنه ای که یه سرباز از بالای هلکوپتر به مردم عادی و بی دفاع تیراندازی میکنه ، جای دوربین اونجا باید در کنار مردم بود مثلا چندتا بچه رو نشون میداد که در حال بازی هستن و یکی داره از بالا بهشون تیر میزنه و در یه نمای مدیوم لانگ شات سرباز رو نشون میداد
بخش سوم و پایانی فیلم باز یکم بهتره و زنده موندن سرجوخه جوکر این بخشو نجات میده ، کسی که مرگ فرماندشو دید ، لورنس دوستش پیشش خودکشی کرد ، کابوی بهترین دوستش جلوی چشمش کشته شد، یه دختر نوجوون رو کشت و باید عذاب وجدان بعد از جنگ همیشه همراهش باشه.
در ضمن موسیقی فیلم بی نظیره
در کل من به این اثر از 100 نمره 75 رو میدم