✍️ قرآن کریم درباره امتحان حضرت ابراهیم علیه السلام که همان قربانی کردن اسماعیل نبی است چنین میفرماید :

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَىٰ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ .فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ . وَنَادَيْنَاهُ أَن يَا إِبْرَاهِيمُ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ . إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِين . وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ .

? ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ابراهیم ﺑﺎ ﺍسماعیل ﺑﻪ [ ﻣﻘﺎم ]ﺳﻌﻲ ﺭﺳﻴﺪ ﮔﻔﺖ : ﭘﺴﺮم ! ﻫﻤﺎﻧﺎ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ دیدم ﻛﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺫﺑﺢ ﻣﻰ کنم ، ﭘﺲ ﺑﺎ ﺗﺄﻣﻞ بگو نظرت ﭼﻴﺴﺖ ؟ ﮔﻔﺖ : ﭘﺪﺭم ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﺄﻣﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎم بده ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ صابرین ﺧﻮﺍﻫﻲ ﻳﺎﻓﺖ . ? ﭘﺲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ [ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ] ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ، پیشانی ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎﺩ [ ﺗﺎ ﺫﺑﺤﺶ ﻛﻨﺪ ] ?ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ ﺩﺍﺩﻳﻢ ﻛﻪ ﺍﻱ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺧﻮﺍﺑﺖ ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ ﺩﺍﺩﻱ [ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻛﺮﺩﻱ ] ، ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﻲ ﻣﺎ ﻧﻴﻜﻮﻛﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻣﻰ ﺩﻫﻴﻢُ ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ بلای آشکار است . ? ﻭ ﻣﺎ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ عظیمی [ ﺍﺯ ﺫﺑﺢ ﺷﺪﻥ ] ﺭﻫﺎﻧﻴﺪﻳﻢ .

? سوره صافات (آیات 102 _ 107 )

✍️ این ذبح عظیم کیست که بجای اسماعیل علیه السلام قرار است قربانی شود ؟

? چرا در آیه فوق کلمه عظیم آمده است ؟ برای اینکه کلمه عظیم را درک کنیم بهتر است به قرآن نظری بیندازیم.

? قرآن کریم برای کل نعمات دنیا کلمه قلیل را بکار میبرد که به معنای کم است .

? نساء 77 قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ ? ﺑﮕﻮ : متاع ( نعمات ) ﺩﻧﻴﺎ کم است .

✍️ پس بکار بردن کلمه عظیم بیهوده نیست و حکمتی دارد . این فدیه و رها بخشی اسماعیل نبی در برابر این ذبح عظیم ، نشان از این است که فردی با عظمت تر از اسماعیل نبی قربانی خواهد شد....

? امام رضا( عليه السلام) درباره این آیه شریفه میفرمایند : ? چون خداوند به حضرت ابراهيم‌ دستور داد که به جاي ذبح اسماعيل، قوچي که فرستاده بود، ذبح کند، ابراهيم‌ در دل آرزو کرد که کاش فرزندش اسماعيل را به دست خود قربانی کرده بود و امر به ذبح قوچ به او نشده بود، تا دلش همچون دل پدري که فرزندش را ذبح کرده به درد آيد و سزاوار والاترين درجات اهل ثواب که در مصائب صبر مي‌کنند، بگردد. ? خداوند ـ عزّوجلّ ـ به او وحي کرد که اي ابراهيم محبوب‌ترين خلق من نزد تو کيست؟ گفت: يا رب هيچ آفريده‌اي از آفريدگانت براي من محبوب‌تر از حبيبت محمّد نيست. خداوند وحي کرد که يا ابراهيم آيا او عزيزتر است يا خودت؟ پاسخ داد:او عزيزتر است. خداوند پرسيد: فرزند او براي تو عزيزتر است يا فرزند خودت؟ پاسخ داد: فرزند او. فرمود: قرباني شدن فرزند او به‌ظلم و ناحق به دست دشمنانش بيش تر دل تو را به درد مي‌آورد يا کشته شدن فرزندت به دست خودت در راه طاعت من؟ پاسخ داد: قرباني شدن او به دست دشمنانش برايم دل آزارتر است. خداوند فرمود: اي ابراهيم گروهي که گمان مي‌کنند که از امّت محمّد(صلي الله عليه و آله و سلم) هستند، فرزندش حسين را بعد از او از سر ظلم و عدوات مي‌کشند؛ و با اين کار، مستوجب غضب من مي‌شوند. ? ابراهيم از اين سخن بي‌تاب شد و دلش به درد آمد و اشک به ديدگان آورد. خداوند بار ديگر به او وحي کرد که اي ابراهيم، گریه تو را بر فرزندت ـ اگر او را کشته بودي ـ با گریه ات برحسين و قتل او، فديه و معاوضه مي‌کنم، و براي تو رفيع‌ترين درجاتي که ثواب صبر بر مصائب است، قرار مي‌دهم، و اين همان است که فرمود: ? وفديناه بذبح عظيم

?عيون أخبار رضا عليه السلام، ج‏2، ص187

 

========================================================

می روی همراه خود جانم به میدان می بری در قفای خویشتن موی پریشان می بری

گرچه امر بر صبوری می کنی، جانا بدان دست زینب را سوی چاک گریبان می کنی

می روی با سر به سوی نیزه داران پلید پیش چشمم تا رود بر نیزه قرآن می بری

همسفر، سالار زینب قدری آهسته برو نیمه جان گشتم تو هم این نیمه ی جان می بری