در ميان فوتباليست‌هاي برتر كنوني جهان شايدكمتر كسي آمادگي فيزيكي و چالاكي جسماني كريستيانو رونالدو را داشته باشد. ستاره پرتغالي رئال مادريد از همان زماني كه در اسپورتينگ ليسبون شروع به درخشش‌هاي اوليه خود كرد، يك برنامه منظم و دقيق آمادگي جسماني را رعايت و اجرا مي‌كرد و هر روز حداقل يك ساعت با وزنه و روي دستگاه‌هاي بدنسازي كار مي‌كرد. او وقتي به منچستر يونايتد هم رفت به اين سيستم ادامه داد و در 16 ماهي هم كه در برنابئو به سر برده، در اين روش تغييري نداده است. «سرشانه»هاي پهن، سينه‌هاي ستبر و مهم‌تر از آن چالاكي حيرت‌انگيز كريس رونالدو، محصول همين روش و استمرار او در اجراي آن است. وي در هر جلسه تمرين تيمش و به واقع قبل از شروع آن، حداقل 3 كيلومتر و با ريتم‌ها و ميزان‌هاي متفاوت سرعت مي‌دود و در پايان هر جلسه تمرين گروهي كه بيشتر با مرور فن و تاكتيك‌ها مي‌گذرد به سالن بدنسازي مي‌رود و وزنه مي‌زند و پشت دستگاه‌هاي مختلف، توان عضلاني خود را بالاتر مي‌برد. يك ويژگي منحصر به فرد كاپيتان تيم ملي پرتغال در استارت‌هاي حيرت‌انگيزي است كه مي‌زند. او وقتي صاحب توپ مي‌شود براساس شرايط موجود در دور و بر وي و آنچه در آن لحظه آماده يا ناآماده مي‌بيند، براي حركت بعدي خود تصميم مي‌گيرد و اگر ببيند شرايط ايجاب مي‌كند، يكي از استارت‌هاي معروف خود را مي‌زند كه فقط به لطف توان عالي بدني وي و تمرينات هر روزه او ميسر مي‌شود. عجيب‌تر و جالب‌تر اين كه او قادر است هر لحظه‌اي كه صلاح ديد، ناگهان توقف و دويدن خود را قطع كند و حركت بعدي خود را انجام بدهد. فيل فيت كه پيشتر يك فوتباليست حرفه‌اي درجه سوم بوده اما بعد از تغيير شغل و تبديل شدن به مربي بدنسازي به يكي از شناخته شده‌ترين افراد در اين حرفه بدل شده و مدتها از نزديك با رونالدو كار كرده است در توصيف اين ورزشكار منحصر به فرد 25 ساله كه چالاكي عضلات و قوه انعكاس ماهيچه‌هايش بيش از هر ستاره فوتبالي در دوران معاصر است، در طليعه پائيز 2010 مي‌گويد: «اين بچه (رونالدو) يك پديده است. او طبق غريزه و البته به خاطر تمايل خودش سالها است كه بدنسازي مي‌كند و دوست دارد كه پيكري ورزيده و سريع داشته باشد. به اين خاطر از من يك برنامه دقيق آمادگي جسماني خواسته بود و من نيز به او برنامه‌اي دادم. او بر اثر شدت و طول مدت تمرين‌هاي جسماني‌اش ، صاحب ماهيچه‌هايي بسيار پرانعطاف با فيبرهاي بسيار زنده شده و هريك از ماهيچه‌هاي ران و ساق و سينه او فوق‌العاده زنده است. بدين خاطر وي مي‌تواند حتي بدون دورخيز ناگهان استارت بزند و در موقع زدن ضربات آزاد، از فاصله‌اي كم و با روي پا به بدنه توپ بكوبد. ديويد بكام نيز همين خصلت‌ها را با ابعادي كمتر دارد. او بسيار كمتر از كريس رونالدو كار بدنسازي كرده است و در نتيجه چالاكي و توان دويدن پرش آساي رونالدو بيشتر از اوست. گاهي تصور مي‌كنيد كه اين‌بچه در زمان شروع دويدن پا به توپش در حال پرواز است اما اين فقط يك تصور نيست بلكه حقيقت دارد. شكل و اندازه قدم‌هاي او و نوع دويدنش كه ناگهان سريع مي‌شود، باعث مي‌گردد فاصله او با زمين چمن گاهي بيش از آني باشد كه در مورد ساير فوتباليست‌ها رؤيت مي‌شود و او تبديل به يك پرنده گردد. براي من تعجب‌آورتر از هر مسئله‌اي توانايي اين ستاره در تبديل كردن هريك از استارت‌هاي شوكه‌كننده‌‌اش به يك پاس و سانتر دقيق و يا شوتي محكم به سمت دروازه رقبا است. در اين موارد معمولاً يك بازيگر چنان سرگرم حركت فيزيكي‌اش مي شودكه نمي‌تواند حركت فني بعد خود را به درستي و با موفقيت كامل اجرا كند اما كريس مي‌تواند. بازي‌خواني و انجام درست حركت بعدي ، هنري است كه رونالدو به نحو احسن دارد. من ساير ستاره‌هاي فوتبال در دو دهه اخير را نيز زيرنظر گرفته‌ام و تنها سوپراستاري كه در اين زمينه تا حدي به وي نزديك بود لوتار ماتيوس آلماني بود وگرنه سايرين با او برابري نمي كردند، نه رونالدو و رونالدينيو برزيلي، نه زيدان و آنري فرانسوي و ندود چكي و شوچنكو اوكرايني .او اعجوبه‌اي است كه توانايي ويژه جسماني‌اش را به خاطر كار و تمايل شخصي خود و خارج از توصيه‌هاي باشگاه‌هايي كه در آنها بازي كرده به دست آورده است.