«پروكوپيوس» مورخ رومی، در سال 600 میلادی، کتاب تاريخ «جنگها» را در هشت پوشینه نگاشته که خود در آنها باشندگی داشته و سه بخش از این اثر جنگ‌های ایران و روم را گزارش می‌کند، وی می‌نویسد: «گرچه به سود ما روميان نيست و باعث تزلزل روحيه مي شود ، اما «ژوستي‌نيان»(امپراتورِ روم همروزگارِ نوشیروان) باورمندست كه در خونِ سربازان ایرانی يك ماده ویژه‌ای وجود دارد كه باعث مي شود، ترس نداشته باشند ، بي باك و مغرور باشند و تسليم نشوند . اگر هم احيانا اسير شوند؛ وارونِ سربازانِ دیگر ملل دربرابر فاتح زانو نزنند و عجز و لابه نكنند. با زور نمی‌شود اسير ايرانـی را به بيگاري وادار كرد و يا با شكنجه غرور و شخصيتش را شكست . من نمی‌دانم ايران چه خاک و آبـی دارد كه بذرِ «ميـهن‌پـرستـی» را در جان مردمش پرورش می‌دهد.