علایم ونشانه های ابتلا به HIV: ابتلا به اچ آی وی دارای 3 مرحله اصلی است 1-ابتلای حاد 2 -دوره نهفتگی 3- مرحله ایدز
مرحله ابتلای حاد:
علائم اصلی ابتلای حاد: HIV دورهی نخست ابتلا به HIV، عفونت حاد HIV و یا نشانگان حاد ویروسی نامیده میشود بسیاری از افراد ۲ تا ۴ هفته پس از مواجهه با این ویروس، دچار نشانههای بیماریهایی مانند آنفلوآنزا یا مونونوکلئوز میشوند و برخی دیگر هم هیچ نشانه قابل توجهی در آنها دیده نمیشود. علائم در ۴۰ تا ۹۰ درصد موارد رخ میدهد و معمولاً شامل تب، بزرگی گرههای لنفی، گلودرد، بثورات پوستی، سردرد و/یا زخم دهان و اندام تناسلی میشود. بثورات پوستی که در ۲۰ تا ۵۰ درصد موارد رخ میدهد، خود را بر روی بالاتنه نشان میدهد و به شکل لکههای با لبهی صاف است .همچنین در این مرحله برخی از افراد دچار عفونتهای فرصتطلب میشوند. ممکن است در دستگاه گوارش علائمی مانند تهوع، استفراغ و یا اسهال رخ دهد، و همچنین علائم عصبی نوروپاتی محیطی و یا سندرم گیلن باره دیده شود طول دورهی این علائم متفاوت است، اما معمولاً یک تا دو هفته میباشد. با توجه به اینکه این علائم اختصاصی نیستند، اغلب به عنوان نشانههایی از ابتلا به HIV شناخته نمیشوند. حتی پزشک خانواده و یا متخصص در یک بیمارستان محلی ممکن است آن را با بیماریهای شایع عفونی دیگر به دلیل نشانههای مشترک اشتباه بگیرند
دوره نهفتگی: پس از علائم اولیه، بیمار وارد مرحلهای به نام دوره نهفتگی یا HIV بینشانه یا HIV مزمن میشود. این مرحله از HIV میتواند بدون هیچ گونه درمانی از حدود سه سال تا بیش از ۲۰ سال به طور متوسط حدود هشت سال به درازا بینجامد. اگرچه معمولاً در ابتدای بیماری هیچ علائمی مشاهده نمیشود و یا علامتهای خیلی کمی دیده میشود، اما در نزدیکی پایان این مرحله بسیاری از افراد دچار تب، کاهش وزن، مشکلات گوارشی و دردهای عضلانی میشوندهمچنین ۵۰ تا ۷۰ درصد از افراد دچار بزرگی گرههای لنفی ماندگار میشوند، بطوری که چند گروه از گرههای لنفی (به جز در کشاله ران) به مدت بیش از سه تا شش ماه بدون هیچ درد و توجیهی بزرگ میشود. اگر چه بسیاری از مبتلایان به HIV-1 در صورت عدم درمان نهایتاً به مرحله ایدز میرسند، ولی درصد کمی از آنها (حدود ۵٪) سطح بالای سلولهای CD4+ T خود را بدون هیچ درمان ضدویروسی تا بیش از ۵ سال حفظ میکننداین افراد به عنوان مهارکنندگان HIV طبقهبندی میشوند، و آنهایی که سالها مقدار کم یا غیر محسوسی از ویروس را بدون درمان ضدویروسی در بدن خود نگه میدارند به عنوان «مهارکنندگان ممتاز» یا «سرکوبگران ممتاز» شناخته میشونداین پدیده ممکن است به کشف واکسن یا درمان قطعی اچآیوی کمک کند.
سندرم نقص ایمنی اکتسابی(مرحله ایدز) علائم اصلی ایدز: سندرم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز) زمانی معنی پیدا میکند که شمار سلولهای CD4+ T به کمتر از ۲۰۰ سلول در هر میکرولیتر برسد و یا بیماریهای مشخص مربوط به HIV رخ دهد در غیاب درمان، حدود نیمی از افراد دچار اچآیوی در عرض ده سال مبتلا به ایدز میشوند رایج ترین وضعیتهایی که هشداری بر وجود ایدز هستند التهاب ریه ناشی از پنوموسیستیس (۴۰٪)، نزاری به شکل نشانگان لاغری ناشی از اچآیوی (۲۰٪) و برفک سرخنای میباشند. دیگر علامت شایع عفونتهای دستگاه تنفسی به شکل تکراری است. عفونت فرصتطلب ممکن است توسط باکتری، ویروس، قارچ و انگل به وجود بیاید که در حالت عادی توسط دستگاه ایمنی بدن مهار میشود اینکه کدام عفونت رخ بدهد تا حدودی به این بستگی دارد چه عواملی در محیط اطراف فرد قرار دارداین عفونتها تقریباً میتواند هر دستگاهی از بدن را تحت تاثیر قرار دهند. افراد مبتلا به ایدز خطر دچار شدن به ویروسهای سرطانزای مختلفی را دارند از جمله: سارکوم کاپوزی، لنفوم، لنفوم دستگاه عصبی مرکزی، و سرطان گردن رحم. سارکوم کاپوزی، شایع ترین سرطانی است که در ۱۰ تا ۲۰ درصد از افراد دچار HIV اتفاق میافتد. [۱۸] پس از آن لنفوم شایع ترین سرطان است و علت مرگ نزدیک به ۱۶ درصد از افراد مبتلا به ایدز میباشد و جزء نشانههای اولیه ۳ تا ۴ درصد از آنها است. هر دوی این سرطانها با ویروس هرپس ۸ انسانی همراه هستند.خیلی اوقات مبتلایان به ایدز به دلیل ارتباطی که با ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) دارد، دچار سرطان گردن رحم میشوند.[۱۸] علاوه بر این، آنها به طور مکرر دچار علائمی مانند تب طولانی، تعریق شبانه، تورم غدد لنفاوی، لرز، ضعف، و کاهش وزن میشوند. اسهال یکی دیگر از علائم شایعی است که ۹۰٪ از افراد مبتلا به ایدز دچار آن میشوند


