چرا دانشگاه مکان مناسبی برای یافتن شریک زندگی نیست؟

واسه اینکه دانشگاه یه جادویی داخل خودش داره که باعث میشه همه رو صورتشون یه نقاب داشته باشن و هیچکس خود واقعیش نباشه. من اسمشو یه جور روشنفکری کاذب میزارم. مثلا کسی که تا قبل از دانشگاه عاشق آهنگای حامد همایون بوده تو دانشگاه جوری وانمود میکنه که از قنداق فقط بیتلس و پینک فلوید گوش میداده. یه عده تا پاشون به دانشگاه وا میشه سیگار به لب میشن. تو دخترام وضع همینه همشون اول میگن که فقط واسه ما اخلاق مهمه. در حالی که همینا جزو همین جامعه بی فرهنگ که هر سال عید یه کوه زباله تو شمال خالی میکنن هستن ولی جوری رفتار میکنن انگار از جامعه جدان و همه آدمای خوبین. خلاصه من نظرم اینه آدم با دختر همسایه هم وارد رابطه بشه بهتر از تو دانشگاهه اگه نظریم دارید آماده شنیدنم