تجربه میگه با 4 تا بازی تو لیگ نباید راجع به مربی تظر داد ولی لامصب تو ضربه به سمت دروازه بیستمین تیم سری آ هستیم. اون موقع که میگفتم سوسو باید فروش بره خیلیا شاکی شدن ولی دیروز دیدین هیچ کار خاصی نکرد. یه موقعیت عالی داشتیم که آقا خود خواهی کرد و گند زد تو توپ. پاس میداد هم لیائو موقعیت داشت هم پیونتک. جامپا هم که قشنگ داره نا امیدم میکنه. من موندم کوالیارلا چجوری تو تیم این آقای گل شد. دریغ از یه موقعیت خطرناک. بهترین بازیکنمون دوناروما بود که اگه نبود فاجعه ای رخ میداد تاریخی. ولی جامپا جان تاکتیسین عزیز، قشنگ تو ارنج حداقل 4 نفر اشتباه بود. هاکان باید رو نیمکت مینشست و جاش پاکتا میومد. بن ناصر جای بیلیا. تئو جای رودریگز. ربیچ هم جای سوسو. وینگرامون ربیچ و لیائو باشن خیلی بهتره. دوستانی هم که از کسیه انتقاد میکنن دیروز انصافا بهترین بازیکن اینترو از کار انداخته بود. سنسی علنا جلوی کسیه کار خاصی نکرد. کسیه خاصیت بازیش همینه. بازی خراب میکنه. هافبک کناریش باید اوکی باشه که بیلیا اون بازیکنی نیست که میخوایم.
حرف دل: تقریبا میشه گفت سالهایی که میتونستم با فوتبال خوش باشم و کل فکر و ذکرم فوتبال و میلان باشه داره تموم میشه. چیزی نمونده وارد دهه چهارم زندگیم بشم و فکر نکنم بعد از این بتونم مثل قبل فوتبال و میلان رو دنبال کنم. دیروز بعد گل دوم به قدری حالم بد بود که همسرم اومد و نمیخواست بذاره ادامه بازی رو ببینم. حتی حس جر و بحث هم نداشتم. دلخوشی من تو زندگی بعد خونواده م فوتبال و میلان و پرسپولیس هستن. باز خدا رو شکر پرسپولیس تو این چند ساله حالمونو خوب کرده ولی علاقه من به میلان یه چی فرا تر از این حرفاس. بد تر از همه اینا تمسخر هایی که تو این چند سال شنیدیم. واقعا دیگه برام غیر قابل تحمل شده. فقط میخوام بگم آقای روسونری یه حال خوب بهم بدهکاری.