طرفداری- منچستریونایتد در بازی یکشنبه گذشته مقابل وست هم در ورزشگاه لندن فاقد انرژی لازم بود و کمبودهای آن‌ها باعث تنبیه شدن‌شان شد. این اولین بازی فصل بود که یونایتد در آن موفق به گلزنی نمی‌شد ولی خط حمله کم زهرشان مدتی است که به عنوان یک معضل مطرح شده است. طرفداران تیم که قبلا نگران خط دفاعی تیم بودند، حالا باید از بابت خط حمله دلواپس باشند. این تیم جهت اعمال سلطه در هر مسابقه‌ای با مشکل مواجه است. 

از زمان پیروزی خیره کننده ۳-۱ مقابل پاری سن ژرمن در ماه مارس، یونایتد ۱۹ بازی کرده است و فقط ۱۷ گل به ثمر رسانده است.1 آن‌ها فقط در سه مورد از این ۱۹ مسابقه موفق شدند تا بیش از یک گل به ثمر برسانند (برد ۲-۱ ماه مارس مقابل واتفورد، برد ۲-۱ مقابل وست هم در آوریل و برد ۴-۰ در هفته ابتدایی فصل جدید مقابل چلسی). 

این برای باشگاهی در حد و اندازه‌های منچستریونایتد، یک دغدغه بزرگ است. این موضوع همچنین هشداری درباره نزول اوله گونار سولسشر نسبت به دوران لذتبخشی است که پس از جانشینی ژوزه مورینیو تجربه کرد. از اول هم مشخص بود آن ماه عسل به پایان خواهد رسید ولی همین هم بهانه خوبی برای میزان نزول تیم محسوب نمی‌شود. نرخ تبدیل شوت‌ها به گل، از زمان بازگشت سولسشر به باشگاه تا برد ۳-۱ مقابل پاری سن ژرمن، رقم قابل توجه ۱۷.۸٪ بود. برای این که بهتر این رقم را درک کنید، باید بدانید که لیورپول با ۱۵٪، بهترین نرخ بهره‌وری را در فصل گذشته لیگ برتر داشت.

یونایتد در ۱۷ بازی ابتدایی سولسشر، از روی ۲۱۹ شوت (۱۲.۹ به ازای هر بازی) ۳۹ گل (۲.۸ به ازای هر بازی) به ثمر رساند. در ۱۹ بازی پس از آن برد خاطره انگیز در پارک دو پرنس، آن‌ها فقط ۱۷ گل به ثمر رسانده‌اند (۰.۹ به ازای هر بازی) آن هم در حالی که عدد ۲۶۱ (۱۳.۷ به ازای هر بازی) نشان می‌دهد که شوت‌های بیشتری به سمت دروازه حریفان زده‌اند. این باعث شده است تا نرخ بهره وری از شوت‌ها تا حد فاجعه باری پایین بیاید: فقط ۶.۵٪ درصد. و برای درک این درصد، باید بدانید که چنین رقمی در فصل گذشته لیگ برتر آن‌ها را در رده نوزدهم جدول و جایی بین فولام (۷.۳٪) و هادرزفیلد (۵.۳٪) قرار می‌داد. 

این تیم منچستریونایتد به طور آشکار فاقد خلاقیت است که در غیبت پل پوگبا در بازی‌های اخیر مشهود بوده است. این مرد فرانسوی با انتقادهایی رو به رو است ولی بزرگ‌ترین معضل برای منچستریونایتد این است که بهترین نتایج و عملکردهای آن‌ها، مخصوصا پس از ورود اوله گونار سولسشر به باشگاه، به این هافبک گره خورده است. و به نظر می‌رسد او راغب است تا «چالش جدیدی» را تجربه کند. 

پوگبا در فصل جدید لیگ برتر، ۱۱ موقعیت گل در جریان بازی‌ها ساخته است که با وجود غیبتش در دو بازی اخیر، پنج تا بیشتر از هر کدام از هم تیمی‌هایش محسوب می‌شود. خط حمله تیم بر اساس ضد حملات و استفاده از اشتباهات حریف بنا شده است که آن‌ها در هفته اول مقابل چلسی، به خوبی این کار را انجام دادند. اما با وجود سرعت بالا در خط حمله، آن‌ها در باز کردن تیم‌هایی که به صورت فشرده و عمیق دفاع می‌کنند، با مشکل مواجه شده‌اند. 

مهاجمان یونایتد نه تنها به اندازه کافی گلزنی نمی‌کنند، بلکه کمکی هم به خط دفاعی تیم انجام نمی‌دهند. این تیم در فصل جدید فقط ۱۹ بار در یک سوم دفاعی حریفان توپ را پس گرفته است؛ تنها نیوکاسل، وولورهمپتون و استون ویلا در این زمینه نسبت به شیاطین سرخ ضعیف‌تر عمل کرده‌اند. در مقایسه‌ای با رقبا در کورس تاپ سیکس، یونایتد ضعیف‌ترین عملکرد را در پرس کردن حریفان داشته است. با وجود تمامی استعدادشان، مارکوس رشفورد و آنتونی مارسیال به خاطر میزان دوندگی بدون توپ خود شهرت ندارند. انتظار می‌رفت الکسیس سانچز این خلأ را پر کند ولی یک ناکام واقعی بود. 

خیلی از طرفداران تیم در تابستان امسال از دیدن انتقال سانچز و روملو لوکاکو به اینتر خوشحال بودند اما حالا شاهد تیمی هستند که فاقد انعطاف پذیری و یکپارچگی در فاز دفاعی و تهاجمی است. آن‌ها قابل پیش بینی هستند و به سختی می‌توان متصور شد که این وضعیت به زودی تغییر کند.

چیزی باید تغییر کند وگرنه تاپ فور به کنار، باشگاه در خطر دور ماندن از تاپ سیکس قرار خواهد داشت. میزان پسرفت نسبت به روزهای ابتدایی سولسشر چه در زمینه کیفیت تهاجمی و چه اعتماد به نفس، نشان دهنده این است که این مرد نروژی کسی نیست که راهکار را در دست داشته باشد. 


1: آمار مورد استناد در این یادداشت مربوط به قبل از بازی منچستریونایتد-راچدیل است که البته تساوی ۱-۱ در جریان آن بازی هم تغییری در وضعیت ایجاد نمی‌کند: ۲۰ بازی و فقط ۱۸ گل.