با عرض سلام و خسته نباشید خدمت دوستای عزیزم 

توی این پست میخوام تاثیر سه مربی بزرگ مسی در بارسلونا رو روی شخص مسی مورد بررسی قرار بدم :

در ابتدا عملکرد رایکارد و پپ و انریکه رو توی بارسا مقایسه میکنم :

رایکارد :

2003_2008

273 بازی 160 برد _63 مساوی _ 50 باخت _ در صد پیروزی 58.61

تعداد جام : 5 

مهمترین : لیگ قهرمانان 2005_2006

پپ گواردیولا :

2008_2012

247 بازی _ 179 برد_47 مساوی _21 باخت_درصد پیروزی 72.5 درصد

تعداد جام : 14

مهم ترین ها : لیگ قهرمانان 2009 و لیگ قهرمانان 2011 

لوییز انریکه مارتینز :

2014_2017

181 بازی _138 برد_22 مساوی _ 21 باخت _درصد پیروزی 76.2

تعداد جام : 9 

مهمترین : لیگ قهرمانان 2014_2015

پروژه ی بارسای رویایی 2 از فصل 2004 _ 2005 به دست رایکارد کلید خورد و فصل بعد یواش یواش مسی و اینیستا به ترکیب اضافه شدن و بارسا بعد از سال ها دوباره یه تیم قدرتمند شد 

چیزی ک راجع به رایکارد و بارساش دوس داشتم شخصیت اروپایی تیم بود ، تیم رایکارد حتی توی بدترین روزهای خودش توی اروپا با شخصیت و قدرتمند ظاهر میشد 

نمونش فصل 2007_2008 ک بارسای رایکارد توی بدترین شرایط به قدرتمندترین منچستر دوران فرگوسن برخورد کرد و توی یک بازی کاملا نزدیک و تاکتیکی با یه شوت از راه دور بازی رو واگذار کرد 

اون موقع توی فوتبال ابرقدرت ها زیاد بودن و سخت میشد یه تیم دو قهرمانی پشت سر هم کسب کنه ، میلان کارلتو چلسی مورینیو لیورپول بنیتز آرسنال قدرتمند اون زمان ونگر و منچستر رویایی فرگوسن با تیم رایکارد همدوره بودن و فکرشو بکنید اون بارسا چقدر خوب بوده ک تونسته توی دوره ی قدرت این تیم ها قهرمانی اروپا کسب کنه 

امروزه تیمی مثل میلان کارلتو یا منچستر فرگوسن پیدا میشه ؟ فک نکنم ، شاید شاید سیتی و لیورپول تنها تیم هایی توی فوتبال کنونی باشن ک استحقاق مقایسه شدن با اون ابر تیم ها رو داشته باشن .

زمانی ک پپ جای رایکارد رو گرفت فوتبال اروپا هنوز قدرتمند بود و بارسا رقبای اروپایی زیادی داشت ، تیم پپ از تیم رایکارد هم توی اروپا قوی تر بود و بهترین بازیهاشو توی لیگ قهرمانان انجام میداد ، توی دوره ی پپ به لیگ قهرمانان خیلی بها داده میشد و یادمه بازی لالیگایی قبل از لیگ قهرمانان رو همیشه با چند تا تغییر شروع میکردیم و انرژیمونو برای اروپا ذخیره میکردیم 

برخلاف چیزی ک اکثر طرفدارای فوتبال فکر میکنن بارسای پپ اصلا تک سیستم و تک پلنه نبود و بارسا توی 4 سال پپ هفت هشتا ترکیب و چینش مختلف رو امتحان و اجرا کرد و از همه عجیب تر فینال جام باشگاههای جهان 2012 بود ک بارسا سیستم 3_7 رو پیاده کرد ، سیستم بدون مهاجم ! 

پپ بارسا رو به بالاترین نقطه ای ک یک تیم میتونه برسه رسوند و یه تیم کاملا حرفه ای و قدرتمندو با نظم و برنامه تحویل مربی بعدی داد 

انریکه زمانی به بارسا رسید ک بارسا دو فصل رو زیر نظر یک مربی ک سرطان گرفت و مرد و یک مربی ک اصلا سابقه ی مربی گری توی اروپا نداشت رو گذروند و توی این دو فصل رسما تیم نابود و بی هویت شده بود ، انریکه دقیقا مثل پپ بسیار سخت گیر بود و تیمش رو کاملا جنگنده و با روحیه ی تهاجمی ساخت ، تیم انریکه فصل اول سه گانه گرفت و شکوه اروپایی تیم برگشت و تیم کاملا با برنامه و سریع و بی رحم عمل میکرد و برای اولین بار ضد حمله های بلند و بازی مستقیم توی بارسا به خوبی پیاده شد و با مثلث ام اس ان بردهای پرگلی کسب میکردیم 

فصل دوم بخاطر یه سری اشتباهات جزیی و سهل انگاری توی اروپا حذف شدیم و مشکل بارسا دقیقا از فصل 2015_2016 و حذف مقابل اتلتیکو توی یک چهارم اروپا شکل گرفت 

با این حال تیم انریکه تا لحظه ی آخر با تمام قدرت هجوم میکرد و فکر میکنم تیم انریکه برای فوتبال دوستان از تیم پپ هم جذاب تر بود هرچند ک ثبات و قدرت تیم پپ رو نداشت 

مسی در دوران رایکارد :

مسی دوران رایکارد بیشتر در گوش سمت راست بازی میکرد و نقش وینگر راست رو داشت ، توی فوتبال شناور هلندی گوش سمت چپ و راست معمولا از گوشه به محوطه جریمه نفوذ میکنن 

چیزی ک فن خال اونو با روبن و ریبری توی بایرن انجام داد ، البته مسی توی دوران رایکارد مهاجم نوک ، وینگر چپ و هافبک هجومی هم بازی کرد و از همون اولش میتونست پست های مختلفی رو بازی کنه اما بیس فوتبالش بر پایه ی وینگر راست شکل گرفت .

مسی توی رایکارد خیلی جوون بود و تازه کار بود اما فصل 2006 _ 2007 علیرغم مشکلات بارسا توی نوزده سالگی تونست دومین بازیکن برتر فیفا بشه ، اونم زمانی ک نه آمار گلزنی بالایی رو داشت و نه جام بزرگی کسب کرده بود ولی مسی اینقدر گوشه ی راست زمین خطرناک و پر انرژی بود ک رونالدینیوی ک فصل قبلش تیم رو قهرمان اروپا کرده بود رفت زیر سایش و همه ی نگاهها به مسی دوخته شده بود ، اوج کار مسی توی اون فصل هتریک مقابل رئال در ورزشگاه نیوکمپ بود 

مسی رایکارد نه شوت زن بزرگی بود نه تمام کننده ی خیلی خوبی بود نه ضربات ازاد میزد اما هر موقع اراده میکرد تیم حریفو بهم میریخت و چون با انرژی و سرحال بود توی 90 دقیقه بارها و بارها پا به توپ میشد و با سرعت به دفاع حریف میزد 

پایان بخش اول