زبان ملی ایران فارسی یادری؟ اگر یک پان اریایی افراطی سوال کنید زبان امروز ایران را  نیا مستقیم زبان پارسی میانه(پهلوی) میداند او دوقرن سکوت را مراحل تبدیل شدن پارسی میانه به فارسی نو میداند!!!حال اینکه این سخن چقدر واقیعت دارد و ایا  مناطقی که امروز فارس نشینند ایا زبان مادریشان همین دری بوده کاملا قابل نقدست جالب است بدانید نه حافظ نه سعدی هیچکدامشان زبان مادریشان دری نبوده ودرواقع پهلوی بوده است زبانی که امروز به نام فارسی نو مینامیم درواقع زبانیست که ریشه ان درایالت تختازی افغانستان است نه ایالت پارس. اینک شعری منسوب به فارسی نو اشعار «رودكي» شاعر دوران سامانيان (قرن چهارم هجري) براي همة فارسي دانان به راحتي قابل درك است. حنظلة بادغيسي اهل بادغيس از شهرهاي شمال شرقي افغانستان است: مهتري گر به كام شير در است       شو خطر كن ز كام شير بجوي يا بزرگي و عزّ و مكــنت و جاه        يـا چو مردانت مرگ روياروي دو بيت بالا اوّلين شعر فارسي دري و از حنظلة بادغيسي است. شعري هم از رودكي شاعر قرن چهارم هجري: بوي جوي مــولين آيـــد همي         يـاد يـار مهربان آيــد همي ريــگ آمـــو و درشــت راه او           زير پايم پرنيــان آيــد همي آب جيحون از نشاط روي دوست     خنگ ما را تا ميـان آيد همي اي بخارا شـاد باش و شـــاد زي      مير نزد ميهمـــان آيـد همي مير مـــاه است و بخـارا آسمـان      ماه سوي آسمـــان آيد همي مير سرو است و بخــارا بوستــان    سرو سوي بوستـان آيد همي هم اکنون شعری به زبان پهلوی زبان مادری سعدی وحافظ اينك متني به زبان پهلوي مربوط به قرن چهارم هجري, يعني همان زماني كه حنظله بادغيسي اولين شعر فارسي دري را صد سال پيش از آن سروده بود و رودكي در دربار سامانيان به فارسي دري شعر مي­سراييد و ابوعلي محمدبن محمد بلعمي تاريخ طبري را به فارسي دري ترجمه مي­كرد. ‌‍[ توضيح اينكه متن اصلي پهلوي چون به صورت تصويري و حجيم بود ، حذف گرديد ]   تلفظ متن  اصلي, به فارسي: هلاشروان اي گيان ابزود- ايت كه اموشت هلا ويراز فَتَر اوود تو كه اموشت هلا سنه موروگ بارَگ- ايت كه اموشت كَ- ت همه اِدون كامست كو- م (؟) اباگ هيونان كارزار كونه نون اوژَد, ابگند هه اندريم (؟) رزم, چيون, اَ- گاه, اَ- گنژ مردم, او- ت ان خوهل ورس وادان ويشوفت استد او- ت اَبژَگ تن اسبان خوست پد پاي, او- ت خاك او گريونيشست. ترجمه متن پهلوي, به فارسي: هلا شير افكن ستوده جان ! كه بر بادت داد؟ هلاگرازِ پيشتاز ! تو را كه بر باد داد؟ هلا سيمرغ باره ! كه بر بادت داد؟ چون تو همي ايدون خواستي كه همانا (؟) با هيونان كارزار كني, اينك كشته (و) افكنده باشي در اين (؟) رزم, چونان مردم بي (تخت و) گاه (و) بي­گنج, و اين موي و ريش تابدار تو را بادها آشفته است, و تن پاكيزة تو را اسبان به پاي لگدكوب كردند, و خاك بر تن تو نشسته است. اينك متني به زبان پهلوي مربوط به قرن چهارم هجري, يعني همان زماني كه حنظله بادغيسي اولين شعر فارسي دري را صد سال پيش از آن سروده بود و رودكي در دربار سامانيان به فارسي دري شعر مي­سراييد و ابوعلي محمدبن محمد بلعمي تاريخ طبري را به فارسي دري ترجمه مي­كرد. ‌‍[ توضيح اينكه متن اصلي پهلوي چون به صورت تصويري و حجيم بود ، حذف گرديد ]   تلفظ متن  اصلي, به فارسي: هلاشروان اي گيان ابزود- ايت كه اموشت هلا ويراز فَتَر اوود تو كه اموشت هلا سنه موروگ بارَگ- ايت كه اموشت كَ- ت همه اِدون كامست كو- م (؟) اباگ هيونان كارزار كونه نون اوژَد, ابگند هه اندريم (؟) رزم, چيون, اَ- گاه, اَ- گنژ مردم, او- ت ان خوهل ورس وادان ويشوفت استد او- ت اَبژَگ تن اسبان خوست پد پاي, او- ت خاك او گريونيشست. ترجمه متن پهلوي, به فارسي: هلا شير افكن ستوده جان ! كه بر بادت داد؟ هلاگرازِ پيشتاز ! تو را كه بر باد داد؟ هلا سيمرغ باره ! كه بر بادت داد؟ چون تو همي ايدون خواستي كه همانا (؟) با هيونان كارزار كني, اينك كشته (و) افكنده باشي در اين (؟) رزم, چونان مردم بي (تخت و) گاه (و) بي­گنج, و اين موي و ريش تابدار تو را بادها آشفته است, و تن پاكيزة تو را اسبان به پاي لگدكوب كردند, و خاك بر تن تو نشسته است.

فرهنگ», مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگي (پژوهشگاه) كتاب سيزدهم زمستان ۱۳۷۱ صص ۲۰۷-۲۰۸ . (متن پهلوي بالا و تلفظ به لاتين و ترجمة آن به فارسي, از كتاب ياد شده گرفته شده است, تنها تلفظ متن پهلوي به فارسي از طرف مؤلف به آن افزوده شده است.)