قرار نیست پس از این مطلب همه چیز درست شود، همه چیز گل و بلبل شود و اوضاع به یکباره ۱۸۰ درجه فرق کند. اما اگر قرار بر سکوت باشد و ننوشتن این یعنی خیانت آشکار به تیمی که خالصانه هوادارش هستیم، آن هم نه یک سال و دوسال و پنج سال، بیش از دو دهه است طرفدارش هستیم. اگر می گوییم همین امروز استقلال را دریابید چون می دانیم مدتهاست که هیچ گوش شنوایی برای حرف هوادار وجود ندارد. تنها آدم ها بلد هستند قشنگ حرف بزنند، از وزیر ورزش گرفته تا مدیرعامل و مدیر رسانه ای و…و… انگار نه انگار که این تیم ۷ فصل است که قهرمان لیگ نشده و درست در همین ۷ فصل رقیب دیرینه اش سه بار متوالی قهرمان شده است. اینکه می گوییم همین امروز استقلال را دریابید تا بدانید که هواداران هیچگاه سکوت نخواهند کرد، آن از شکست دربی در بازی برگشت فصل گذشته و این هم از شکست دوباره به همان شیوه در دربی این فصل. ما واقعا نمی دانیم داد و فریادهایمان را به کجا ببریم، نمی دانیم که چه کسی واقعا حرفمان را گوش می دهد و به آنها توجه می کند؟ اما هر چه باشد سکوت نمی کنیم، چون می دانیم که اگر سکوت کنیم و تنها این اوضاع تاسف بار را شاهد باشیم یعنی بر آن مهر تایید زدیم و قبولش کرده ایم. اما نه اینطور نیست.. اوضاع آشفته چندین فصل گذشته تیم محبوبمان همچنان در حال ادامه دار شدن است و تاکنون هوادار را تنها و تنها با بردهای مقطعی شاد و خوشحال نگه داشته اند که آن هم هیچ عمری برای خود نداشته و نخواهد داشت. هوادار از تیم محبوبش قهرمانی در لیگ را می خواهد، هوادار از تیم محبوبش افتخار آفرینی و اوج گیری دوباره در آسیا را می خواهد و به این اوضاع آشفته ای که هفت فصل متوالی گریبان تیم محبوبش را گرفته اشک می ریزد و حسرت می خورد. کاش روزی روزگاری گوش شنوایی پیدا شود اما امیدواریم دیگر خیلی دیر نشده باشد!
محمود فخرالحاج