سالها پیش، هنگامی که الیور کان افسانهای و با صلابت از دروازۀ ژرمنیها حفاظت میکرد و همزمان بازوبند کاپیتانی این تیم را بر بازو داشت، بر روی نیمکت تیم خود، سنگربانی جاه طلب و بی ملاحظه را میدید که خود را لایق پوشیدن پیراهن شمارۀ 1 مانشاف مینامید و پس از چندین سال نیمکت نشینی، به یکباره دل به دریا زد و عملاً موضع خود را در قبال تصمیمات سرمربی و شخص کان به میان آورد تا او جلوهای منفور را در نزد برخی مخاطبین فوتبال پیدا کند.
لمن، به هر ترتیبی که بود، با کمک فشار رسانهها و تهدیدهای پیدرپی تیم ملی آلمان و البته تخریب کان، موفق شد به عنوان سنگربان نخست تیم ملی آلمان در درون دروازه بایستد، حضوری که برای ژرمنیها هرگز خوش یمن نبود و انتقام چشمان بُهت زدۀ کان را از دروازه آلمان و شخص لمن گرفت تا منشافت در جام جهانی 2006 که خود میزبانی آن را برعهده داشت، با ارائۀ نمایشی بسیار فاجعهبار در غیاب کان در ترکیب اصلی ژرمنیها، از این رقابتها کنار برود.
مانوئل و تراشتگن
امروز دقیقاً مشابه این ماجرا میان مانوئل نویر و مارک آندره تراشتگن رقم خورده است؛ جایی که تراشتگن جوان و با انگیزه، پس از درخششهای فراوان و افت نویر، خود را لایق حضور در ترکیب اصلی تیم ملی آلمان میداند و در سمت مقابل نویر او را یک بازیکن بیملاحظه میخواند تا پای بایرن مونیخ نیز به عنوان پدر فوتبال باشگاهی آلمان که خدمت بزرگی را همواره به تیم ملی خود کرده، به این درگیری باز شود و مدیران باواریاییها به طور رسمی یوآخیم لوو را تهدید کنند که اگر تراشتگن به جای نویر در درون دروازه بایستد، دیگر بازیکنان خود را در اختیار تیم ملی قرار نخواهند داد!
امروز سرانجام پس از مدتها بحث و مجادله، یوآخیم لوو به طور رسمی از تصمیم جدید خود مبنی بر استفاده از مارک تراشتگن در بازی مقابل آرژانتین و مانوئل نویر در بازی مقابل استونی، خبر بدهد و با این تصمیم خود باشگاه بایرن مونیخ را در تنگنای تصمیمگیری قرار بدهد! چرا که حالا همه نگاهها به مدیریت بایرن مونیخ است که آیا تهدید خود را قبال تیم ملی آلمان عملی خواهند کرد یا خیر!