کارلو تاوچیو آماده است تا رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا شود و او به دیمیتریو آلبرتینی رقیبش در انتخابات کنایه زده است. «پیرتر از آنم که بخواهم سازش کنم.»
تاوچیوی ۷۱ ساله در حال حاضر رئیس ال ان دی(لگا نازیوناله دیلتانتی – لیگ آماتور) است، اما به نظر می رسد که تقریبا همه در ایتالیا از او برای رسیدن به ریاست فدارسیون حمایت می کنند.
تنها رؤسای یوونتوس و رم در سری آ هستند که مخالفت مدیر باتجربه هستند، در حالی که سری ب و لگا پرو به طور کامل از او برای جانشینی جیانکارلو آبته حمایت می کنند.
«این روزها مردم از نشان تجاری صحبت می کنند، ولی ما نه چیزی فروختیم و نه نشان تجاری داریم.»
«یک نفر پیدا شود و به من بگوید که سیستم ایتالیا بدون تیم های فوتبال چیست؟ اگر یکشنبه ها بازی نبینیم همگی دیوانه می شویم.»
«کارمان در لیگ آماتور را با بودجه ای مضحک آغاز کردیم و حالا بیش از ۲۰ میلیون یورو پول داریم. در ابتدا بخشی از فدراسیون فوتبال بودیم و حالا لیگی فعال هستیم.»
«در طول دورانی فاجعه بار، ما توانستیم با استفاده از فوتبال بانوان تا فوتبال پنج نفره اتحادی تشکیل دهیم.»
«اگر باشگاهی به خاطر مشکلات اقتصادی نتواند برای فصل جدید ثبت نام کند، ما تضمین می دهیم که بازیکنانش بدون اینکه باشگاه پولی بدهد حقوقشان را بگیرند.»
تاوچینو به شکلی کنایه آمیز هم به آلبرتینی رقیبش در انتخابات حمله کرد.
«این تحول لیگ آماتور نتیجه ای است که رسانه ها از آن بی خبرند، چون برای آنها یک پاس چهل متری بیش از برابر بودن دخل و خرج ارزش دارد. من هم می توانم تلاش کنم تا پاس ارسال کنم، ولی چه کسی می توان حساب ها را مثل من درست کند؟
«مردم می گویند من پیرم؟ این یعنی باید خودم را بکشم؟ در طول زندگی ام شهردار و خیلی چیزهای دیگر بودم، ولی دیگر پیرتر از آنم که بخواهم سازش کنم.»
«در ۵۰ سال اول زندگی شاید سازش کردم، ولی الان ۷۱ ساله هستم و قرار نیست که دیگر چنین اتفاقی رخ دهد! نیازی ندارم که برای خودم ثروت اندوزی کنم تا پولها را به گور ببرم.»
«فقط یک شعار دارم: عدالت در ورزش. نه چیزی بیش از این. اگر ثروتی بدست می آید، باید به آنهایی هم که نمی توانند بدستش بیاورند داده شود.»
اولین ماموریت رئیس جدید فدراسیون انتخاب سرمربی تیم ملی ایتالیاست، و تنها گزینه های جدی هم آنتونیو کنته و روبرتو مانچینی هستند.
«رسانه های ایتالیایی نگران هستند چون ما در سپتامبر یک بازی دوستانه با هلند داریم. ریوه را را می فرستم تا مربی تیم باشد.»
«جایگاهمان در رده بندی فیفا مهم نیست، چون دو سال مطلقا هیچ کاری نکردیم، ولی هنوز چهار ستاره روی پیراهنمان هست.»
ریوه را با ایتالیا قهرمان جام ملت های اروپای ۱۹۶۸ شده و در جام جهانی ۱۹۷۰ هم با آتزوری به مقام دوم رسید. او ۱۹ سال در میلان درخشید، اما حال در جهان سیاست فعالیت می کند.
تاوچیو از ریوه را نام برد تا شایعات را خاموش کند، اما گزارش های مبنی بر اینکه ترجیح می دهد تا آنتونیو کنته سرمربی شود را هم رد کرد.
«هرگز با کنته دیداری نداشتم. فقط یکبار مانچینی را در ورزشگاه دیدم، چون طرفدار اینترم. هرگز با فرانچسکو گویدولین هم صحبت نکردم.»
«مربی جدید با مسئول کل پروژه باشد، از اول تا آخر.»
تاوچینو به تندی در مورد بازیکنانی هم که از نظرش شایسته پوشیدن پیراهن تیم ملی ایتالیا نیستند صحبت کرد.
«اگر دست من باشد به بازیکنانی که پیراهن آتزوری را به تن می کنند این را می گویم: اگر وقتی پرچم دارد بالا می رود و سرود ملی خوانده می شود لرزشی در چهارستون بدنتان حس نکردید به زمین مسابقه نخواهید رفت.»
«باید بیرون بمانید. به افرادی که این فلسفه را باور ندارند نیازی نیست. این کشور خوابیده، چون بسیاری از ایتالیایی ها غرور و شأن خودشان را از دست داده اند.»
نوید-سایت اتزوری
http://azzurri.ir/%D8%AA%D8%A7%D9%88%DA%86%DB%8C%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%86%D9%85-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D9%85-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D8%B4-%DA%A9%D9%86%D9%85/#comment-4729
